Peulvruchten

Vind je ze niet mooi? Geweldig wat een variatie aan kleuren en vorm en dan zijn het 'maar' gewoon peulvruchten. Deze komen uit een zakje met peulvruchtenmix die ik uit Italië heb meegebracht. Ze eten -vooral in Toscane- veel peulvruchten en zo vind je verschillende mixen van bonen en dergelijke kant en klaar in zakjes te koop. Hier kan je natuurlijk je eigen mengsel samenstellen. In de mix op de foto zitten spliterwten, rode en groene linzen, bruine, rode en witte bonen, borlotti bonen, zwarte oogjesbonen en tuinbonen. Ik ben er vast nog wel één vergeten maar de meeste heb ik wel denk ik.

Minestra di legumi
(peulvruchtensoep)
4-6 pers.

200 g gemengde peulvruchten
3 wortels
2 uien
3 stengels bleekselderij
1 bouillonblokje paddestoelen
1 bouillonblokje kip
1,5 l water
zout, peper
peterselie

Zet de peulvruchten de avond te voren in koud water. Snijd de ui, bleekselderij en wortel in kleine stukjes en fruit ze ongeveer 5-10 minuten aan in wat olijfolie. Giet het water erbij met de verkruimelde bouillonblokjes en de afgegoten gewelde bonenmix. Breng het aan de kook en laat het op zacht vuur zo'n 1-1,5 uur koken. Breng op smaak met peper en zout en garneer met wat peterselie.
Tip: Heel erg lekker is het ook in combinatie met porcini-paddestoelen (eekhoorntjesbrood). In de gedroogde variant laat je die een uur in warm water staan, en daarna eventueel in stukjes gesneden aan de soep toevoegen. Het water waarin ze geweld zijn vooral niet weggooien, maar zeven door een (kaas)doekje -er kan wat zand en gruis in zitten- en ook bij de soep doen. mmmmmm.....

Ons ben zûnig

Dat kennen we van de Zeeuws meisje-margarine. Zeeuwen zouden dus zuinig zijn. Op zich niets mis mee, maar ik vraag me af zijn ze dan zuiniger dan de rest van Nederland? Mensen die zo scheutig mosselen eten en zoveel suiker op hun bolussen doen...nou die kan je toch niet echt zûnig vinden!! Maar wat weet ik ervan, ik ben zelf geen zeeuw, dus..uh...doe mij er maar twee!

Zeeuwse bolussen (15 st.)

2 tl gist
500 g bloem
1 tl zout
150 g melk
150 g water
rasp van 1 citroen
± 350 g bruine basterdsuiker
1 tl kaneel

Houd de bruine basterdsuiker én de kaneel apart en maak van alle andere ingredienten een zacht en soepel deeg. Laat het een half uur (onder plastic afgedekt) rusten en verdeel het dan in 15 stukjes en laat deze weer afgedekt 15 min rusten. Meng ondertussen de kaneel door de bruine suiker en doe dit in bijv. een grote lage ovenschaal. Je kunt zo voorkomen dat de suiker alle kanten op rolt over je aanrecht en de keukenvloer.
Rol nu de stukjes tot sliertjes. Maak een begin en laat ze tussendoor even rusten terwijl je met de volgende start. Daarna begin je ze in de bak met suiker te rollen (en knijp een beetje zodat de suiker er lekker in blijft plakken). De slierten zijn nu ongeveer 30 cm lang, draai ze op als een slakkenhuis en stop het laatste eindje eronder. Leg ze op een bakplaat met bakpapier. Ze kunnen vrij dicht bij elkaar liggen want ze lopen niet uit. Strooi de resterende suiker over de bolussen. Dek ze af met plastic en laat ze een uur narijzen. Verwarm ondertussen de oven voor op 260 ºC.
Bak de bolussen in de hete oven ongeveer 7-8 minuten. Na de baktijd, haal je de bakplaat uit de oven, leg je een stuk bakpapier over de bolussen en een andere bakplaat of rooster en keer de hele zaak om, zodat de bolussen met de onderkant naar boven liggen. Zo loopt de suiker lekker in de bolus. Laat helemaal afkoelen en smikkel ze dan heerlijk op. Ik ben er gek op!!!

(Aangepast recept uit "Kleine broodjes van ver & dichtbij" van I. Berentschot)

Venkel uit de oven

Ik zei het al eerder, het is één van mijn lievelingsgroenten. Ik had nog wat knollen in de groentela en daar heb ik maar een een venkelgerecht uit de oven mee gemaakt. Het is een van oorsprong Italiaans recept, daar wordt venkel meer gegeten dan bij ons, alhoewel er hier ook een stijgende lijn in zit gelukkig.

Finocchi al forno

(venkel uit de oven ± 4 pers.)

6 grote venkelknollen
1 medium ui
4 el bloem
50 g boter
50 ml room
100 g Parmezaanse kaas
zout en peper

Haal de buitenste bladeren eraf als ze lelijk zijn en snijd de knollen in 2en. Doe ze in een pan met kokend gezouten water en kook ze 8-10 minuten. Haal ze eruit, laat ze goed uitlekken en dep ze eventueel droog met wat keukenpapier. Snij elke helft in 2 of 3 parten en laat daarbij de kern zitten zodat het niet uit elkaar valt. Snijd de ui in dunne ringen. En schud de venkelstukjes en de uien om een kom met de bloem. Smelt de boter in een grote koekenpan en bak daarin de venkel en ui aan alle kanten tot ze een lichtbruin kleurtje hebben. Giet de room erover en voeg naar smaak zout en peper toe.

Leg de venkelstukken nu naast elkaar in een ingevette ovenschaal, giet alle sappen in de pan erover en bestrooi met versgeraspte parmezaanse kaas. Zet in een voorverwarmde oven op 190 ºC en laat het ongeveer 20 minuten bakken. Serveer warm met eventueel het gehakte groen van de venkelknollen erover gestrooid.

Buon Appetito!

Tip: je kunt ook alles van te voren bereiden tot het moment dat het in de oven moet. Je laat alles afkoelen en kunt het koel bewaren zodat je het (bijv. de volgende avond) zo de oven in kunt schuiven.

Kliekjes

Ik heb een man die eigenlijk alles lust (wat ik maak :D) en hij heeft ook nog een grote eetlust, dus veel kliekjes heb ik eigenlijk niet over. Gelukkig maar want daarvoor is mijn koelkast véél te klein! Als ik ineens allerlei bakjes en schaaltjes in de koelkast heb met een beetje van dit en een beetje van dat (hé was dat niet zo'n naar liedje?), dan komt dat ook meestal door mezelf.
Ik heb aardappels geschild, terwijl ik naar de TV keek...en dus zijn er teveel. Ik heb wat opengetrokken om iets te maken waar ik ineens op terug kwam. Ik heb over-enthousiast boodschappen gedaan en vergeten dat manlief 2x s'avonds niet thuis komt eten. Of erge hoofdpijn zodat ik niet in staat was om te koken en er snel pasta gemaakt wordt.....nou ja dat soort dingen dus.

Dus als je dan weer eens in je koelkast komt en overal die bakjes ziet staan en je jezelf afvraagt "zal ik ze erin laten staan tot ik ze weg kan gooien of flans ik er wat van in elkaar".....denk dan aan deze notitie van Lien en maak eens een Frittata! (als je dat niet al deed tenminste)

Een Frittata is een eenvoudige en smakelijke manier om
1.je kliekjes weg te werken
2.niet te veel tijd te hoeven besteden aan het avondeten,
3.geen restjes weg te hoeven gooien
4.niet veel afwas te krijgen
5.een heerlijke maaltijd te kunnen eten
6.én een legere koelkast te krijgen.

Mijn moeder maakt het vroeger thuis al, maar toen werd het tortilla genoemd. Dat is alleen in detail anders: een tortilla wordt namelijk aan 2 kanten gebakken en een frittata wordt aan één kant gebakken in de pan en tot slot gaart hij onder de grill. Dat laatste schijnt te moeten om het een frittata te mogen noemen. En heb je dus geen grill...nou dan maak je toch gewoon een tortilla. Onderstaand recept is de frittata van de foto om je een idee te geven...maar je kunt erin doen wat je hebt.

Frittata con patate, fagioli e peperoni

gekookte aardappels
1 rode puntpaprika
1 ui
klein blikje kidneybonen
5 eieren
geraspte kaas
50 g Taleggio (of Mozzarella)
3 el Mascarpone
wat peterselie
zout en peper

Snij de ui in halve ringen en de paprika in sliertjes, bak deze beide ongeveer 5 min. in een koekenpan in wat olijfolie. Snij de aardappels in kleine blokjes en laat ze even meebakken. Doe dan de (gekookte) bonen erbij. Klop ondertussen de mascarpone door de eieren, het hoeft niet heel goed geklutst. Doe de in blokjes gesneden Taleggio erbij en wat zout en peper naar smaak. Giet het eiermengsel over de ingrediënten in de pan en schud de pan even zodat het goed verdeeld wordt. Strooi er wat geraspte kaas en peterselie over. Laat dit nu een minuut of 10 garen op een zacht vuur (geen deksel). Verwarm ondertussen de (oven)gril voor. Zet de pan dan nog een minuut of 5 onder de gril tot de randjes goudbruin beginnen te kleuren. Serveer meteen met wat brood en of een groene salade.

Buon Appetito!

Pijnboompitten

Ooit heb ik zelf pijnboompitten uit een pijnboomappel gehaald en gekraakt. Wie dat ooit heeft gedaan, weet waarom pijnboompitten duurder zijn dan bijv. pinda's. Het is echt een rotklusje. Als je de zaden eindelijk tussen de harde schubben van de pijnboomappel uit hebt zitten ze nog in een harde zwarte bast. Die moet je stukmaken, het liefst zonder dat je de pit plet. Je krijgt er vieze zwarte handen van en die willen dan ook nog moeilijk schoon. Wat is het dan heerlijk dat je ze tegenwoordig overal gepeld kunt kopen tot en met de Aldi toe. En ook lang niet meer zo duur als vroeger.☺
Ze zijn voor veel dingen te gebruiken, geroosterd in salades, gemalen als onderdeel voor een korstje op lamsbout of ander vlees....ach keuze te over. Ik heb voor een zoete toepassing gekozen. Het recept komt van de site van King Arthur. Ik had ze al eens eerder gemaakt en ze vielen toen zeer in de smaak.

Pignoli
(± 24 koekjes)

225 g marsepein
50 g suiker
snufje zout
1 tl amandelextract
3 druppels citroenolie (of wat rasp)
50 g amandelmeel
1 eiwit
± 200 g pijnboompitten

Verwarm de oven voor op 160 ºC.
Mix marsepein, suiker, zout, amandelmeel en smaakmakers tot een kruimelig mengsel. Voeg dan het eiwit toe en meng tot het een gladde mix is, maar niet te zacht.
Doe de pijnboompitten in een diep bord. Neem steeds een theelepel van het marsepeindeeg, maak er een balletje van en rol het door de pijnboompitten zodat ze rondom bedekt zijn met pitten. Je kunt dat ook in je handen doen. Leg alle balletjes iets van elkaar op een bakplaat met bakpapier.
Bak de koekjes in de voorverwarmde oven 25-30 min totdat ze lichtbruin zijn.
Laat ze even op de plaat afkoelen en daarna op een rooster.

Zonder geknor(r)

Het wordt al weer wat kouder en ik heb maar weer eens erwtensoep gemaakt. Volgens mij kan bijna iedereen in Nederland wel erwtensoep maken, maar deze wijkt een beetje af van de gangbare, want er wordt hier in huis geen varkensvlees gegeten en dat betekent dat het wat anders gemaakt moet worden dan het originele Nederlands recept met hamlappen of varkenspoten. Vegetarisch zijn we meestal niet, dus ik maak het met rund en kip.

Erwtensoep (varkensvrij)
1 lit. kippenbouillon
1 blik cornedbeef
1/2 knolselderij + loof
3 winterpenen
1-1,5 pak spliterwten (of diepvrieserwten)
4 uien
3 aardappels
1 grote prei
handvol verse dille
4 laurierbladeren

Optioneel voor serveren: wat ketjap, fijne preiringetjes en runder- of kiprookworst, roggebrood en of stokbrood met kruidenboter.

De avond van te voren laat je de cornedbeef in de hete kippenbouillon uit elkaar vallen. Zet de pan dan koud weg en schep de volgende dag het gestolde vet eraf en gooi het weg.
Snij, rasp of hak de wortels, uien, prei, knolselderij, het loof en de aardappelen in kleine stukjes en doe het bij de bouillon. Dan de erwten, dille en laurier (tel hoeveel blaadjes je erin doet!) erbij en alles zachtjes laten sudderen (niet koken) ongeveer 3 uur. Roer het af en toe door.
Haal nu alle laurierbladeren uit de soep (net zoveel als erin gingen) en daarna maak je het met de staafmixer net zo fijn als je zelf lekker vindt.
Serveer heet en garneer met een scheutje ketjap en wat heel fijngesneden prei. Lekker met worst natuurlijk en wat rogge- en/of stokbrood.
Zo komen we die gure herfst wel door....eet smakelijk!!!

Pom, pom, pom, poen

Op mijn verjaardag (dat was al eind september) kreeg ik een mooi cadeau van mijn dochter. Ze is 9, heeft niet veel zakgeld en daar is ze zuinig mee. Ze was al weken van te voren aan het bedenken wat ze nou eens voor mij zou kunnen kopen. De meeste dingen heb ik al of zijn voor haar budget veel te duur. Ze weet natuurlijk dat ik van koken houdt en bedacht om een pompoen te kopen, toen we in een weekend een pompoenmarkt bezochten. Geheimhouden was te moeilijk, maar goed mijn naam is dan Haas. Ik vind het een top-cadeau, incl. mooi kaartje eraan. Beter kan ik me toch niet wensen! Bedankt meisje ♥ !
De uitdaging was natuurlijk er iets leuks mee te doen. Soep hadden we pas gehad en toen zag ik in het boek van Beth Hensperger een leuk recept voor pompoenbroodjes. Extra leuk omdat ze dan zelf ook weer kan meegenieten!!!

Pompoen broodjes (16 st)

1,5 tl gist
630 g bloem
250 g pompoenpuree
110 g water
110 g melk
75 g boter, gesmolten
3 el bruine suiker
rasp van 1 sinaasappel
1,5 tl zout
snufje kaneel (optioneel)

Doe alle ingrediënten in je broodbakmachine en zet het op 'dough'. Heb je geen bbm, dan maak je natuurlijk het deeg op de gebruikelijk manier.Als het deeg de 1e rijs heeft gehad, ga je het deeg vorm geven.

Je kunt bolletjes, puntjes en dergelijke maken, maar voor de vorm die op de foto staat "klaverblad-broodjes" verdeel je het in 48 gelijke stukjes (ongeveer 26 gr per stuk). Vet een muffinvorm in en plaats in ieder bakje 3 balletjes. Je hebt dan nog voor 4 broodjes bolletjes, heb je nog een muffinvorm kan je daar 4 bakjes van gebruiken, je kunt ze ook gewoon naast elkaar leggen op bakpapier of van die laatste bolletjes maken.

Laat onder ingevet plastic de broodjes weer rijzen tot ze flink boven de bakkommmetjes uitkomen. (ongeveer 40 min). Verwarm in de tussentijd de oven op 190 ºC. Bak de broodjes 16-20 minuten tot ze licht goudbruin zijn.Haal ze meteen uit de muffinvorm en laat afkoelen op een rooster.
De broodjes blijven door de pompoenpuree heerlijk zacht en sappig, zelfs een aantal dagen later.
Eet smakelijk!!!

Marsepijn?

Sinterklaas is weer in het land
dus de gewone recepten aan de kant
Dit is een heel grappig recept,
waar je niet veel werk aan hebt.
Het is een koek bijna niet te geloven,
die maak je heel snel zonder oven.
Ze noemen het een koek van marsepein,
maar amandelen maal je hiervoor niet klein.
Met een klein stukje heb je al veel plezier,
dus maak ze niet groter dan een cm of 4.
En onthoud: zelfs al doe je niet aan de lijn,
en ook al lijken ze nog zo klein
eet niet meer dan 1 stukje per keer,
anders doet je buik straks zeer.
En je weet wel dat is niet zo fijn,
we noemen het dan ook wel marsepijn!
Verras de Sint hier nou eens mee
ennuh..die pieten die mogen er wel twee!

Marsepeinkoek

250 gr snelkook havermout
225 g fijne kristalsuiker
100 g kokosmeel*
125 g boter
2 tl amandel-extract
2 tl vanille-extract
3 el kokend water

150 g pure chocolade
blanke amandelen

Doe de havermout in de keukenmachine en draai tot het een soort meel is. Je kunt hier ook de kokos in malen, hoewel het dan niet zo fijn wordt (anders in een koffiemolentje). Voeg de suiker, kokosmeel erbij en laat kort draaien.
Smelt ondertussen de boter, voeg de extracten en water toe en roer het (met een spatel) goed door de droge ingrediënten.
Bekleed een bakvorm of ovenschaal (± 20 x 30 cm) met bakpapier en doe daar het mengsel in, strijk het mooi glad, dek af met plastic en laat het zo'n 45 minuten in de koelkast staan.
Smelt dan de chocolade in een kommetje boven een pan heet water en giet dat over de afgekoelde koek. Leg in de nog warme chocolade om gelijke afstanden een amandel, zodat ieder blokje straks 1 amandel bovenop heeft.
Laat de chocolade stollen en haal voorzichtig de koek uit het blik en snijd het met een scherp mes in blokjes.


*Kokosmeel is bij ons niet zo bekend. Misschien dat je het bij een Toko kunt krijgen als "dessicated coconut". We zien hier meestal kokosrasp die een stuk grover is. Heb je een koffie- of kruidenmolentje kan je daar de geraspte kokos fijner in malen (zo heb ik het gedaan), anders in de keukenmachine, maar dan blijft het wel een stuk grover.

Kroonjuwelen

Ik werk graag met mijn Kenwood. Ik heb geen dag spijt dat ik hem heb gekocht. Even dacht ik nog dat ik eigenlijk beter de grotere uitvoering had moeten kopen, maar nee...eigenlijk kan ik in deze "chef" alles maken wat ik wil en heb ik zelden het idee dat het niet past. Kortom een tevreden mens.
Ik hoor je denken...daar komt een MAAR...en dat is ook zo. De K-garde en de kneedhaak worden zoveel gebruikt dat het echt al aan ze te zien is.
















Nou zou het natuurlijk kunnen dat ik een rauw-douwer ben, en ze in de vaatwasser gooi in plaats van ze netjes met de hand af te wassen. Maar ik heb ook mijn bedenkingen bij de kwaliteit. Toen ik het hele handeltje kreeg (via Internet) had ik al snel problemen met de schroefdraad en stelschroef die boven in de gardes zitten. Die waren van aluminium en bij het instellen van de juiste hoogte werden die al snel beschadigd zodat ze niet meer wilden schroeven. Een nieuwe schroefdraad was niet te krijgen want het was een Engelse en die is net anders dan onze schroefdraden....
Dus na wat gemail met Engeland lag er zo maar een envelop op de mat van Kenwood met 3 RVS schroeven en stelring. Helemaal gratis. Fantastische service dus!!! Dat was vorig jaar rond de zomer en er werd ondertussen flink geklopt, gekneed en gedraaid met de Kenwood. Meer dan ooit te voren eigenlijk.

Maar (..daar heb je hem weer..) goed op een gegeven moment moest ik echt op zoek naar vervanging, want ik wilde toch niet wachten tot we de hele coating hadden opgegeten. Ik had ondertussen gehoord dat alle gardes er nu in RVS waren. Dat is precies wat voor mij, die kunnen in de vaatwasser én verliezen geen coating. Uiteindelijk gevonden en besteld via Internet. Deze week kwam de UPS aan de deur met een wel erg grote doos. Ik had meteen het idee dat het verkeerde besteld of bezorgd was.....
Toen het karton verwijderd was kwam een grote glimmende doos tevoorschijn. Tja het opschrift leek toch wel te kloppen, maar wat zat er in hemelsnaam allemaal in die grote doos.... zouden ze me er een machine bijgedaan hebben????

Na eerst een laag donkergrijs schuimrubber eruit gehaald te hebben, kwamen ze te voorschijn. Glimmend als de Kroonjuwelen van Elisabeth II. Wauw ik moest even gaan zitten. Het zag er inderdaad wel heel koninklijk uit.

De gardes moesten diep uit het donkere schuimrubber gehaald worden. Ze voelden héél mooi en zwaar, glad en alsof deze werkelijk nog langer mee zouden gaan dan de machine zelf! De hele verpakking ademde luxe en kwaliteit uit. Ja daar ben ik wel heel blij mee.

Maar (alweer) dan begint mijn Nederlands hart te spreken....Wat moet ik met die doos, waar laat ik dat nou weer en wat moet ik erin doen? Weggooien is natuurlijk zonde, want dat heb ik dus ook betaald. Waarom laten ze mij zo'n dure doos betalen, had dat nou niet anders gekund? Zelfs dat mooie grijze schuimrubber is te mooi om zo maar weg te gooien, maar wat moet je ermee? Want zeg nou zelf, die doos is toch écht overdreven als je al dat schuimrubber eruit haalt!!!

De gardes heb ik ondertussen op de juiste hoogte afgesteld. Mijn oude gardes weggegooid. Het schuimrubber heb ik maar weer in dat grote blik gedaan, de deksel erop....tja, en de garage is nu dus alwéér wat voller. Misschien nog iemand die dringend verlegen zit om mooi donkergrijs schuimrubber of een groot (maar ook weer niet al te stevig ) blik met opdruk?

Nog meer Toffe Peren

Wij waren dit jaar voor de tweede keer op dezelfde plek op vakantie in Italië, vlak bij Lucca. Ik ben mijn hele leven nog nooit twee keer naar dezelfde vakantieplaats geweest, dus het was echt een unicum. Ondertussen konden we het heel goed vinden met onze gastgevers Claudio en Donatella. Donatella kwam vaak een praatje maken omdat ze wist dat ik graag mijn Italiaans wilde oefenen en er werd dan vaak gesproken over eten, recepten en dergelijke. Als ze wat lekkers bakte dan kwam ze vaak een stukje voor ons brengen om te proeven. De drie weken vakantie vlogen natuurlijk weer om en op de dag dat we zouden vertrekken verrasten ze ons met cadeau's. Een fles wijn voor mijn man en voor mij een enorm dik 'ricettario'. Een recepten boek, niet alleen met Italiaanse recepten, maar ook uit andere landen. Die waren dan goed om mijn Italiaans te oefenen zei Donatella. Kortom een geweldige verrassing. Kijk zulke personen noem ik dus Toffe peren!!!

Gezien de dikte van het boek (zie kleine inzet in de foto van het boek) met 1079 blz. moest daar toch wel een recept voor kweeperenjam in staan.
Mela cotogna is het Italiaans voor kweepeer en zo werd het dus:

Marmellata di cotogne
(kweeperenjam - ± 3 potjes)

800 g kweepeer, zonder schil of klokhuis
500 g suiker
500 g water

Snijd de peer in kleine stukjes (gebruik eventueel wat citroensap tegen verkleuren) en doe ze in een pan met het water. Breng aan de kook zonder deksel en laat het rustig pruttelen tot ze zacht zijn. Werk het door een zeef of pureer het met een staafmixer (dat gaat net zo makkelijk).
Doe in een andere pan de suiker met 3 el. water en verwarm het langzaam tot de suiker opgelost is. Giet het dan bij het perenmengsel en laat het samen nog 10 minuten zachtjes doorkoken met deksel erop.
Maak jampotten schoon (en de deksels!) met kokend water en giet daar de hete jam in. Draai de deksels er stevig op en zet ze 10 minuten op de kop. Zet ze rechtop en laat afkoelen.

Het is erg lekkere jam, qua smaak een soort kruising tussen appel en zoete peer. Erg lekker gewoon op brood of beschuit, in de yoghurt of vla, maar ook heel erg lekker op een warme pannenkoek!!

Buon Appetito!!

Toffe peren

Met een vriendin ging ik pas naar de Hanos, een horeca groothandel. Kortom alle lekkere etenswaren bij elkaar. Nou snap je dat dat een Walhalla is voor iemand die graag lekker eet, kookt én shopt. Zo iemand als ik dus ;=). Kwijlend langs de kaas-, patisserie- en vleesafdeling, maar ook de hoek met verse groente en fruit vind ik geweldig. Lieve babygroentetjes, mini ananasjes, tropische vruchten. Paddestoelen in allerlei soorten...noem maar op.
Daar zag ik eindelijk eens Kweeperen, waarvan ik altijd nog eens jam wilde maken. In Italíë hebben ze dat in potjes tussen de aardbeien en dergelijke staan, maar ik was ze hier nog niet tegen gekomen.
Het is een heel oud fruitras en komt oorspronkelijk uit de landen rond de Middellandse Zee.
Ze zijn rauw niet te eten, knetterhard en bij het gewoon doorsnijden moest er aardig wat kracht en een mega-mes te pas komen. Deze toffe peren had ik alvast in de tas. Nu nog op zoek naar een recept .....

No knead bread

Ja het no-knead bread is hot, vooral net uit de oven. Het dendert over de internetsites en volgens mij eet iedereen deze week no knead bread. Ik had zin om eens even lekker mee te doen met deze hype en zal het voor deze keer zelfs tweetalig doen!

Well, no-knead bread is hot, especially when it just has been baked :D. It's all over the internet and my guess is that the whole baking gang is eating no-knead bread this week. Well I'm joining the hype and even make this post in both dutch and english. I won't give the recipe, because you can find that overhere. Photo's are to be seen on different sites, like Lindy's and our own dutch Baking Soda. I'll give you my results of this bread and some pictures ofcourse!

Voor het recept kijk je hier en verdere informatie kan je terecht bij onze Baking Soda én diverse Engels-talige sites, zoals die van Lindy. Ik laat hier verder alleen de resultaten zien en lezen van dit brood. Ja het is nat deeg, maar niet natter dan goed ciabattadeeg. Ik zou het alleen nooit van mijn leven mijn 6-jarige dit laten doen...het zou overal zitten. Laat staan een 4-jarige zoals in de video werd gezegd.

So yes ít's a wet dough, but not really any wetter than a good ciabatta-dough. I just wouldn't let my 6 year old do this, ever...it would be everywhere. Let alone a 4-year old.

Ik deed het deeg op zemelen. Het zekere voor het onzekere...een flinke hoeveelheid.                                                                  

I put the dough to rise on a towel with bran. And to be on the safe side quite a lot of bran.Het lastigste deel vond ik eigenlijk het in de pan doen, die kokend heet in de oven stond. Het deeg wiebelde natuurlijk alle kanten op waardoor het ongewild nog een extra vouw mee kreeg.

The hardest part for me was putting the dough in the boiling hot pan (this is really not for 4 year olds). the dough all wobbly and planning to go everywhere but the pan. So without intention it got another fold before it flew in.

Voor een nieuwsgierig type als ik, was het moeilijk om de eerste 30 minuten niet te kunnen zien met die deksel erop. Bij zo'n experiment wil je er toch eigenlijk bovenop zitten. Maar alles ging prima en het brood zal er mooi bol uit en het maakte een leuk knisper geluid.

A nosy type like me had a hard time not being able to see what was going on the first 30 minutes under that lid. With experiments like these I really want to be on top of it....but all went well and the bread turned out very good, making cute crispy noises.                                                       

Door de extra vouw zijn bij mij wat van de zemelen in het brood gekomen. Bij het doorsnijden zie je de fantastische gaten net als in goede ciabatta, de geur is echt overheerlijk. de smaak is lekker, een kauwbrood zoals ik dat noem. Sappig, stevig en gewoon lekker. Helemaal een innovatie vind ik het trouwens niet zoals de journalist meldt. Ik heb het eerder gelezen (heb er een boek van) hoewel iets minder extreem. Brood bakken in een pot is ook niet nieuw, op het forum is al heel wat afgebakken in de römertopf. Die gietijzeren pan was ik zelf niet opgekomen, vind ik een goede! Vooral aangezien ik geen topf heb. Maar ondanks dat alles is het zeker iets dat voor herhaling vatbaar is!

Cutting the bread showed good ciabatta-like texture with holes and a crispy crust. And then the final result, the tasting. It's the kind of bread I really like. Chewy, moist and a very good flavour. The smell is great too. So a good experiment and one I could repeat. But I must say...always a but....I don't think it to be totally new. I've read it before and done it before, although maybe not this extreme. The hot pan was new for me, that's a good tip, but baking in a pot isn't new either. So it's not totally shocking or a real innovation in my eyes. But worth the effort and really a good idea to do it again!

What I really like about it that it's such a great idea to think that lots of people are baking this these days around the world, that's a nice feeling.

Wortelpeterselie

Het is weer eens wat anders, ja ik heb nou eenmaal een zwak voor die aparte dingen. Verveel me blijkbaar snel ;-). Dit keer de wortelpeterselie, ook wel peterseliewortel of knolpeterselie. Ooit van gehoord? Het ligt weleens in de biologische winkel of het zit in zo'n biologische groenteabonnementtas. De smaak is te vergelijken met knolselderij, maar dan lichter en zachter.

Het is een gezonde groente die vol zit met caroteen, vitamine B2 en c. Je kan ze eigenlijk zo gebruiken als selderijknol. Rauw, dun geraspt met een yoghurtsausje of zo. Als groente in soep. Gestoofd bij wild of heel makkelijk in een puree met aardappels.

Aardappel-wortelpeterseliepuree

kruimige aardappelen
wortelpeterselie
peper
zout
boter
melk

Je kunt zelf de hoeveelheid kiezen. half aardappels en half wortelpeterselie, maar je kunt ook minder van één soort kiezen om het sterker of zwakker te maken.
MaaK de wortelpeterselie schoon en snijdt ze in kleine stukjes. Schil de aardappelen. Kook aardappelen en wortelpeterselie apart. Ze hebben ongeveer dezelfde kooktijd. Stamp ze met een pureestamper door elkaar voeg naar smaak boter, melk, zout en peper toe. En klaar! Heerlijk met eigenlijk bijna alle soorten groenten en vlees.

Op de foto met wat spercieboontjes en gemarineerde lamsbiefstuk met jus. Soms lijkt het hier wel een restaurant :D! ('t is alleen jammer dat ik geen rekening kan sturen!!!)

De buit van de koning (2)

Een ander pak meel wat ik gewoon moest hebben uit nieuwsgierigheid is 'Graham flour'. Grappig is terwijl dit stukje in voorbereiding was, Baking Soda op haar blog 'Bake my day' het ook over het wat en hoe van o.a. Graham flour had. De ondertitel van het meel is 'Whole wheat pastry flour' en dat lijkt me ook zeer toepasselijk, het is zo mooi superfijn gemalen, dat je er fijn korstdeeg en koekjes van zou kunnen maken.
Hier een foto van Graham four en ons gewone volkoren meel ter vergelijking.

Wederom uit het boek van Mrs. Hensperger 2 broden met Graham brood gebakken. Niet van puur meel, maar alla. Hieronder het Graham Indian Bread (met maismeel en bloem).

En het Graham bread (met het meeste wit meel erbij)

Er zullen vast mensen zijn die het raar vinden om zo wat meel over te laten komen uit de V.S. Ik bedoel je kunt je hier toch prima redden...en dat is ook zo. Ik had me ooit tot doel gezet om alles uit dat dikke boek van Beth Hensperger te gaan bakken. Nou ben je daar wel even zoet mee omdat er meer dan 300 recepten in staan. En je komt op een gegeven moment brood tegen met bijv. white whole wheat flour of graham flour en die kan je dan niet maken, omdat je daar gewoon niet aan kunt komen. Tot nu dan. Het voornemen om alles uit het boek te bakken, stamt nog uit de begintijd zal ik maar zeggen, toen ik nog niet zoveel boeken had. Heel wat boeken later kom ik vaak niet meer aan bbm-bakken toe. Maar ik ben het toch niet vergeten en kon het mede daarom de kans niet voorbij laten gaan om wéér een paar broden verder te komen. Diverse hoofdstukken heb ik ondertussen helemaal klaar, maar er is nog heel wat te gaan......

Nou heb ik natuurlijk niet alleen maar meel besteld -voor de mensen die daar nieuwsgierig naar waren- maar nog wat soorten baking chips (cherry, cinnamon en butterscotch), applepie spice, een zak gedroogde zoete kersen, diverse oliën (anijs-, lime-, lemon-, peppermintoil), wat smaakmakers (kersen, framboos, butterscotch, coconut). Een handig plastic mes om taart mee te snijden als het nog in een teflonbakblik zit. Een dough slasher, waar je makkelijk mee in je brooddeeg kan snijden om het een mooi aanzien te geven en goed te laten rijzen. Nog wat dry buttermilk powder, cocao butter... nou dan heb ik ook al bijna alles gehad geloof ik.

Tot slot nog de baker´s couche, een enorm stevige naturel linnen doek om ambachtelijk brood tussen te laten rijzen, zoals ciabatta, stokbrood en andere speciale broden. Je hoeft niet meer kilo's meel te doen op gewone theedoeken en alles vast te zetten met wasknijpers en steuntjes erachter te zetten. Dit blijft dus gewoon zitten. Erg handig.Ach ja het is jammer dat het zo omslachtig is om er wat te bestellen, maar zo houden we nog wat te dromen over....een reisje naar Vermont.....