SUQAR: boekrecensie

Toen ik zag dat Greg & Lucy Malouf een nieuw boek uit zouden brengen bij uitgeverij Good Cook, heb ik mij meteen aangemeld met de vraag of ik daar een stuk over mocht schrijven.
Hun vorige boek "Vegarabia" heb ik al eens mogen bespreken en ik had dus hoge verwachtingen van dit nieuwe boek "Suqar; desserts & zoet uit het Midden-Oosten" (Suqar = Arabisch voor Suiker).

Ik ben dol op de Midden-Oosterse keuken én een zoetekauw, dus ik vond het heerlijk dit boek door te bladeren, te bekijken en iets te kiezen wat ik er als eerste uit zou maken.
Het gemaakte recept komen we straks aan toe, eerst even over het boek zelf.

De eerste indruk: weer een heel mooi vormgegeven boek, De reliëfdruk van de kaft geeft het een luxe uitstraling. Prachtige pagina-grote foto's van veel van de recepten.

Indeling:
Na de inleiding komen er 10 hoofdstukken die ingedeeld zijn in categorieën.

1. Fruit: waar heel veel verschillende worden gebruikt in 12 recepten van gelatinepudding tot soufflé, fruitsalade tot pavlova. Hieruit komt het ananasrecept wat ik gemaakt heb met een zelfgemaakt, vers specerijenmengsel, Arabisch 5-kruidenpoeder.

2. Zuivel. Van de klassiek geïnspireerde muhallabeya (een melkpudding) tot Turkse koffiepuddinkjes, en van crème brûlée met saffraan en sinaasappel tot posset (romige pudding) met oranjebloesem. De zuivelrecepten worden vaak gecombineerd met fruit.

3. IJskoud: dat betekent de heerlijkste ijssmaken, zoals muntsorbet, chocolade-halva-ijs, saffraanijs (zie het recept hieronder!), rozenijs of pistache-zuurbessennougat-glacé om er maar een paar te noemen.

4. Koekjes. Dat hoofdstuk kan natuurlijk niet ontbreken in een boek over zoetigheid. Los van de specerijen worden hier Midden-Oosterse ingrediënten gebruikt als pistache, tahin en mastiek.

5. Cakes, taarten en puddingen. Dit hoofstuk bevat zelfs 17 recepten, de andere hoofdstukken ongeveer negen tot twaalf. Om maar wat te noemen: plaatgebak, tulband, madeleines, bittere walnoot- of kardemomcake,labne-cheesecake en Perzische plakjes paradijs... die naam alleen al maakt dat dit het eerstvolgende wordt wat ik uit dit boek maak.

6. Klein gebak en vruchtentaarten. Baklava kan hier niet ontbreken, maar we vinden ook onder andere kleine frambozen-bakewells met rozen, Perzische roomsoezen en dadel-custardtaart.

7. Beignets en pannenkoeken. Arabische abrikozendonuts, ricottabeignets uit de frituur, maar ook kleine baba's met gekonfijte citroenroom. Uit de pan heerlijkheden als Berber-1000-gatenpannenkoeken met dadel-citroenboter en Syrische zoete kaasrolletjes.

8. Suikergoed. Dit is een fantastisch hoofdstuk om cadeautjes te maken voor vrienden en familie voor alle feestdagen. Perzische boterfudge, turks fruit van kweeperen of gembertoffees en nog 9 andere recepten om uit te kiezen.

9. Conserven. Heerlijk om zelf te maken en te eten, maar net als in het vorige hoofdstuk fantastische weggevers voor de gastvrouw/heer van het Kerstdiner bijvoorbeeld, wat dacht je van rozen-limoenmarmelade, rozenblaadjesjam of fruitleer.

10. Dranken. Tot slot een vloeibaar hoofdstuk waarin een paar siropen staan, thee- en koffierecepten en ayran, een soort drinkyoghurt in verschillende smaken.

Achterin staan dan nog enkele pagina's met informatie over ingrediënten en technieken. Alles bij elkaar een schat aan interessante recepten.

Nog enkele opmerkingen:
- Sommige recepten hebben een westerse invloed (madeleines, panna cotta of crème brûlée) maar hebben dan door de ingrediënten een Midden-Oosterse smaak.

- In sommige recepten staat 'moscovadosuiker of bruine basterdsuiker'... gebruik dan niet de donkerbruine basterdsuiker, maar wat ze bij ons 'lichte" basterdsuiker noemen (ik noem het vaak "gele" basterd, anders gaat het eindproduct een heel andere kleur hebben als wordt bedoeld. (qua smaak maakt het niet zoveel uit)

- Er komen in de ingrediéntenlijstjes een aantal wat ongebruikelijke dingen voor, die niet iedereen misschien in huis heeft. Zoals bijvoorbeeld Jellabsiroop, verjus, rozenblaadjes, trimoline (invertsuiker), mastiek, mahlab. labne en halva. Veel dingen kan je wel online kopen, maar kijk vooral ook bij de Turkse of Arabische winkel in je buurt, daar kan je soms van alles tegenkomen. Lees achterin het boek bij de ingrediënten wat het is, hoe het smaakt en bedenk hoe je het zou kunnen vervangen. Labne kan je overigens makkelijk zelf maken, dat staat daar ook beschreven. Laat je dus niet afschrikken door voor jou onbekende dingen.

Arabisch 5-kruidenpoeder

- Suiker... kan dat eigenlijk nog wel? Zeker als je een boek Suqar/Suiker als titel geeft, komt dat toch wel bij me op, ondanks dat ik zelf, net als Greg Malouf, een zoetekauw ben. Ik las in de inleiding dat Greg en Lucy zich dit natuurlijk ook hadden afgevraagd. Hij wijst erop dat mensen in het Midden-Oosten gek zijn op zoet, maar dit vooral eten als een bijzondere traktatie, om iets te vieren en niet als dagelijkse kost. En dat lijkt me een heel goed uitgangspunt. Bovendien, zegt hij, als je zelf zoete dingen maakt, heb je natuurlijk ook in de hand hoeveel suiker je erin doet!

- Lees de recepten goed als je je zorgen maakt om geraffineerde suiker, sommige recepten gebruiken ook bijenhoning. Er zijn meerdere recepten waar de suiker te verwaarlozen is als je het deelt door het aantal personen. En neem van de recepten waar meer suiker nodig is (zoals bij de siroop voor baklava of de pavlova's) gewoon een klein stukje. En geniet er dan ook van, het liefst met anderen.

Tot slot: Natuurlijk kan een kookboek eigenlijk alleen maar goed 'getest' worden door er wat uit te maken, en onderstaand recept is het geworden. Het recept klopte helemaal zoals het er stond, het ijs is verrukkelijk romig met een vleugje saffraan. De ananas met die specerijen is ook zonder ijs heerlijk en snel te maken. Probeer zeker zelf de Arabische 5-spice te maken, vers gemalen, toch wel veel lekkerder en echt anders dan de Chinese versie..... Eet smakelijk en geniet!
Ik zal vast nog meer uit dit boek maken, de resultaten vind je HIER terug.

Ananas met Arabisch vijfkruidenpoeder en saffraanijs

(voor 4 personen)

(recept PRINTEN)

25 g boter

2 el (lichte) basterdsuiker

2 el honing

80 ml bruine rum

½ vanillestokje, in de lengte opengesneden en het merg eruit geschraapt

1 tl Arabisch vijfkruidenpoeder* (zie hieronder, gebruik eventueel chinees 5-kruidenpoeder)

400 g rijpe ananas, in blokjes van 2,5 cm gesneden

Saffraan ijs** (zie hieronder), om erbij te serveren

Verwarm de boter, basterdsuiker en honing in een kleine steelpan op middelhoog vuur, onder geregeld roeren, tot de boter gesmolten is en de suiker opgelost. Draai het vuur laag en laat de vloeistof 8 tot 10 minuten koken tot een kastanjekleurige karamel ontstaat. Voeg de bruine rum, het vanillestokje, vanillemerg en Arabisch 5-kruidenpoeder toe, gevolgd door de stukjes ananas. Laat de karamel 2 tot 3 minuten koken op hoog vuur, hussel geregeld, tot de ananas door en door bedekt is met de glanzende karamel, maar nog wel zijn vorm heeft. Laat de compote niet te lang koken, anders krijgt de compote een doordringende zoetscherpe, ananasachtige bijsmaak.

Haal de steelpan van het vuur. Haal het vanillestokje uit de steelpan en bewaar deze in je suikerpot zodat de suiker een vanillegeur krijgt.

Serveer de warme ananas met karamelsaus met saffraanijs en bijv. sinaasappel-kardemomwafels (dat recept vind je in het boek op blz.91)

*Arabisch vijfkruidenpoeder

1 el kaneel (Ik heb een grote ceylon kaneelstok gebruikt in stukken gebroken)

zaden uit 10 kardamompeulen

15 kruidnagels, grofgemalen

4 steranijs, grofgemalen

1 tl venkelzaad, grofgemalen

1 tl fijne kristalsuiker

Maak het Arabisch vijfkruidenpoeder door alle specerijen in een kleine koekenpan ongeveer 2 minuten te verwarmen op middelhoog vuur tot ze net warm aanvoelen. Maal de specerijen met de fijne kristalsuiker in een vijzel nog fijner tot de suiker een vrijwel poederachtige consistentie heeft. (Ik heb de kruiden in een koffiebonenmolentje fijngemaakt met de suiker)

Zeef het specerijenmengsel om vezelige stukjes te verwijderen en bewaar het in een luchtdicht afgesloten verpakking. Het blijft een paar weken goed, daarna gaat de sterkte van de smaak achteruit.

**Saffraanijs

(ongeveer 1 liter)

40 saffraandraadjes

500 g slagroom

250 ml volle melk

½ tl geraspte schil van een onbespoten sinaasappel

100 g eidooiers (ongeveer 6)

110 g honing met een zachte smaak (bv. oranjebloesem of acacia)

30 g fijne kristalsuiker

¼ tl fijn zeezout

verder nodig: ijsmachine

Rooster de saffraandraadjes ongeveer 30 seconden in een kleine droge koekenpan op laag vuur zodat ze iets drogen en hun geur vrijgeven (let op dat ze niet verbranden).

Breng de slagroom, volle melk, saffraandraadjes en sinaasappelrasp in een steelpan op laag vuur aan de kook. Haal de steelpan van het vuur en laat het roommengsel 1 uur trekken.

Breng de saffraanroom opnieuw zachtjes aan de kook. Klop de eidooiers, honing, fijne kristalsuiker en fijn zeezout in een mengkom licht en romig. Klop er een derde van de warme room door en schenk het roommengsel terug in de steelpan. Verwarm het ongeveer 8 minuten, al roerend, tot het roommengsel bindt. (Laat het vooral niet aan de kook komen!) Controleer dit door een vinger te halen door de custard op de achterkant van de lepel. Als dit een schone streep op de lepel oplevert, is het klaar.

Haal de steelpan van het vuur en plaats die meteen in een teil ijswater. Roer af en toe zodat de custard sneller afkoelt. Zet de custard in de koelkast om verder af te koelen.

Schenk de custard, zodra die is afgekoeld, in een ijsmachine en laat het ijs draaien volgens de aanwijzingen van de fabrikant.

Schep het ijs in een luchtdicht afgesloten plastic doos en zet die minstens 1 uur in de vriezer voordat je het saffraanijs serveert.

(Recept uit het boek “Suqar” van Greg en Lucy Malouf, uitgeverij GOOD COOK)

________________________________________________________________

Een exemplaar heb ik ontvangen van uitgeverij Good Cook om een recensie over te schrijven, met dank. Deze mening is mijn eerlijke en onbeïnvloedde mening, na het boek uitgebreid bekeken en gebruikt te hebben. 

Ik kan het boek van harte aanbevelen aan alle mensen die vaak of af en toe iets zoets willen maken en eten.

Technische gegevens

Uitgeverij: Good Cook

Titel: Suqar desserts & zoet uit het Midden-Oosten

Auteurs: Greg & Lucy Malouf

Formaat: 21 x 26,5 cm, gebonden 256 blz.

ISBN: 978 94 6143 201 8 | NUR 442

Prijs: € 29,95

Catch up

A lot of ketchup is eaten here, especially by our son. A few days back he had the idea to make `croc monsieur` (normally eaten with just cheese here), for him without the cheese. He can´t eat cheese (cow milk allergy), but he has cheesophobia, that manifests itself by holding his breath when cheese is on the table too close to him. With a lot of overacting he puffs and moans, while taking a breath under the table. Coming up again with a red head holding his breath as long as possible. But anyway I digress... `Croc Monsieur` but not in the croc-monsieur-machinery built to make them, (why make sense?). Son explains:

...  "I toast some bread in the toaster, put a very very VERY thick layer of ketchup on one side, put ´rookvlees` (this is a dutch salt-cured beef that is smoked and very thinly sliced, a bit like the Italian Bresaola) on it and place another toasted bread slice on top... and then I´ll have a `croc Monsieur`.

Husband: ¨a VERY thick layer?... forget it boy, just a little squirt!"

Son: "OK I will apply a thinner layer.....
                    ...................... but now on both sides!"

This whole episode made me remember this recipe that I made last year... high time to catch up :). We tried several brands of ketchup, but the only one for him is the one from Heinz. My personal favorite too and I don´t buy other brands anymore. So it was a bit of a risk to make ketchup myself, fortunately we all liked it a lot (including our son Mr. Ketchup himself). And it was a lot of fun to make as well!

Homemade Ketchup

(approx. 1 liter)

(PRINT recipe)

2,5 kg ripe tomatoes
1 green pepper
1 medium onion
1 clove of garlic
100 g soft brown sugar
150 ml cider vinegar
1 tsp ground paprika powder
1 cinnamon stick
15 peppercorns
1 Tsp coriander seeds
6 cloves

1 star anice

grated nutmeg

1 small dried chili pepper

Chop the onion and garlic. Deseed the tomatoes and pepper and cut into pieces. Place the vegetables in a cooking pan with 2 Tbsp of water and let simmer on low heat for 1 hour. Pass it through a sieve.

Tie the spices and chili pepper in a piece of cheese cloth.

Pour the tomato juice in a pan, add the Spice bag, vinegar and sugar and let simmer on low heat for 3 hours or until the ketchup is the right thickness.

Remove the Spice bag and pour the ketchup in clean jars or bottles, screw the lids on, place upside down for 10 minutes. Turn and let cool.

(source : “Smaakmakers” – Marie Leteuré)

________________________________________________________________

 Welke andere?

Hier wordt heel wat ketchup gegeten, met name door de jongste zoon. Onlangs had hij de ingeving om tosti's te maken, maar dan zonder kaas. Hij mag geen kaas (koemelkallergie), maar hij heeft ook een soort kaasfobie, die zich onder ander uit in het inhouden van de adem als de kaasdoos te dicht in de buurt staat aan tafel. Hij ademt dan af en toe met veel gesteun onder de tafel, komt dan weer boven om weer zo lang mogelijk zijn adem in te houden. Maar goed ik dwaal af, tosti's dus, maar dan niet met het tosti apparaat (waarom zou je ook logisch doen?).
Zoon: "Ik rooster dan brood in de broodrooster, met een heeeeeeeeele dikke laag ketchup aan één kant en dan rookvlees erop en nog een geroosterde boterham er bovenop, en dan heb ik een tosti."

Manlief:  "WAT?! een hele dikke laag ketchup? weinig kans jongen, nee gewoon een klein beetje!"
Zoon: "OK...uhm... OK, dan doe ik wel een dunne laag...

        ...................... maar dan wel op twee kanten!"

We hebben heel wat soorten/merken ketchup geprobeerd, maar voor ons (hem) is er maar één echt die van Heinz. Persoonlijk ook mijn favoriet en ik koop ook geen andere meer. Het was dus wel riskant om zelf ketchup te gaan maken. Maar gelukkig viel deze in zeer goede aarde en vond iedereen het erg lekker. En ik vond het erg leuk om eens te proberen!

Huisgemaakte Ketchup

(circa 1 liter)

(recept PRINTEN)

2,5 kg rijpe tomaten
1 groene paprika
1 ui
1 teentje knoflook
100 g bruine suiker
150 ml ciderazijn
1 tl paprikapoeder
1 kaneelstokje
15 peperkorrels
1 el korianderzaad
6 kruidnagels
1 stukje steranijs
Geraspte nootmuskaat
1 gedroogd Spaans pepertje

Hak de ui en de knoflook. Verwijderde zaadlijsten uit tomaten en paprika en snijd ze in stukken. Doe de groenten met 2 el water in een pan en laat ze 1 uur koken op zacht vuur en zeef ze.

Doe de specerijen en het pepertje in een stukje kaasdoek en bind het dicht.

Giet de tomatenpuree in een pan, voeg specerijenzakje, azijn en suiker toe en laat 3 uur op zacht vuur koken of tot de ketchup de gewenste dikte heeft.

Verwijder het specerijenbuiltje en giet de ketchup in schone glazen potten of flessen en sluit die goed af. Laat ze op de kop 10 minuten staan, keer ze en laat ze verder afkoelen.

(naar “Smaakmakers” – Marie Leteuré)

I need a drink!

(Warning: Not really a valentines post) For over a week and a half now it has been hectic and exhausting in this house. Hardly a night with more than 5 hours sleep. In and out of bed because kids were sick, vomitting all over the place, having diarrhea, changing sheets, whiping buds, trying to find some clean underware, comforting them and secretly wishing that they would just go to sleep because I almost collapse myself. Our boy is still sick and we even had to take him for an extra check-up to hospital, but we have to wait until he stops vomitting and his intestines are working normal again for further investigations. I look like a zombie and function that way now night ánd day. Just throwing some flour and water in the machine to get bread, because I can't leave the sick kid(s) at home to go grocery shopping. Fortunately we have a huge freezer and I can make something to eat for several days without a problem... not that it's eaten, because their tummies are rumbling and in an uproar. But anyway nothing I made is worth mentioning here I'm afraid. But I don't want to take any longer to post at least something, because I might just get used to not posting at all, you never know. (this post took me 4 days to complete....in the meantime the husband got sick too)

With all this hectic and sleep deprivation I sometimes feel the need for stiff drink... I don't really act on it, because I'm not used to lots of booze and I have to stay 'awake' when the alarmbells go off at night. But it reminded me of something I made last year and never came round to posting it. It was this recipe that made me try to make it myself. The stuff I bought was sweeter I think, but this would work very well in this recipe. There are lots of manderines (tangerines) overhere this time of year, so maybe it's a nice idea to give it a try. Maybe you can need a drink too.

Mandarinetto

(tangerine liqueur, about 1 liter)

(PRINT recipe)

6 organic tangerines or manderins (washed)

500 ml vodka

300 g sugar

450 g water

Peel the zest of the tangerines/manderins, just the orange part and place them in a jar that has a tight-fitting lid. Add the vodka and leave in a cool dark place for 1 month.

After (at least) 1 month, combine sugar and water in a saucepan, bring to the boil and stir until the sugar is dissolved. Let cool.

Add the sugar syrup to the vodka mixture, strain to remove the zest and pour into glass bottles. Store in a cool place and serve chilled.

(source: "Sweet Sicily"- Victoria Granof)

_______________________________________________________

Geef mij maar een neut!

(Wees gewaarschuwd: dit is géén valentine bericht!!) Al ruim anderhalve week is het hier een uitputtend gekkenhuis. Nauwelijks een nacht met meer dan 5 uur slaap. Continue in en uit bed om braaksel op te dweilen... onvoorstelbaar waar dat allemaal komt (zelf met emmer naast het bed), billen te vegen, schone onderbroeken te zoeken, bedden te verschonen, te troosten en stiekem te wensen dat ze eindelijk zullen gaan slapen omdat je zelf bijna instort. Onze zoon is nog steeds ziek, we moesten zelfs naar het ziekenhuis voor een extra controle want het werd steeds erger. Maar we moeten nu wachten tot hij zijn ingewanden tot rust zijn gekomen, zodat er verdere onderzoeken kunnen plaats vinden. Ik voel me een zombie (en zie er ook zo uit helaas) zowel 's nachts als overdag. Net puf genoeg om wat meel in de machine te gooien om een brood te hebben, maar verder stelt het allemaal niet veel voor. Veel gegeten wordt er al helemaal niet. Boodschappen doen is er ook niet echt bij, want ik kan hem niet alleen laten. Maar gelukkig hebben we een grote vriezer en kan er voorlopig gegeten worden.... als ze weer zin krijgen tenminste. Maar in ieder geval is er niets gebakken of gekookt wat de moeite waard is om hier te vermelden... en dat is nu al een hele tijd. Toch heb ik geprobeerd een bericht te schrijven om het niet nog langer stil te laten hier. Stel je voor dat ik daar gewend aan raak! je weet het maar nooit. Over dit bericht heb ik al 5 dagen gedaan ondertussen.

Maar goed met al dit gedoe hier en slaapgebrek had ik soms wel eens zin aan een neut, niet gedaan trouwens, want ik ben al níet zo'n drinker én bovendien moet ik alert zijn als 's nachts ergens alarmbellen afgaan voor assistentie bij het één of ander. Maar het herinnerde me wel aan iets wat ik vorig jaar maakte, maar er niet toe kwam om het te maken. Het begon met dit recept, dat het me wel leuk leek om eens te proberen. Het spul wat ik toen kocht voor veel geld was wel wat zoeter (je kunt eventueel de siroop wat zoeter maken als je daar van houdt), maar zo werkt het ook prima. Er zijn nog volop mandarijnen te koop in deze tijd van het jaar, dus misschien ben je ook toe aan een borreltje.

Mandarinetto

(mandarijnenlikeur - ongeveer 1 liter)

(recept PRINTEN)

6 biologische mandarijnen (gewassen)

500 ml vodka

300 g suiker

450 g water

Schil met een dunschiller de schil van de mandarijnen, zonder het wit. Doe de schil in een glazen pot (met een goedsluitende deksel). Voeg de vodka toe, sluit de pot af en laat het 1 maand op een koele en donkere plaats staan.

Na deze maand breng je het water met de suiker aan de kook en roer je tot de suiker opgelost is. Laat afkoelen. Voeg de suikersiroop bij het vodkamengsel, zeef de schillen eruit en giet het een glazen fles (of flessen), sluit af en bewaar op een koele plaats. Serveer gekoeld.

(bron: "Sweet Sicily"- Victoria Granof)

Simple but good

(NL? scroll verder naar beneden aub)

Yeah I know it's been a while since there was a posting. I keep having good intentions and plans, but nothing really comes out showing that here. Yes I've been baking, cooking and so on, but life consists of more than that as we all know, and that "more" is taking my time and energy. But whatever goes on.. here I am to make at least one new blogpost.. you have to start somewhere right?

So it's almost autumn, that means figs: YAY! I finally found a seller here in the town next door that sells them for a reasonal price. So I went home with a bag of figs.. and went back the week after to go home again with a bag ful of figs. Of course I made a new batch of Mostarda di fichi, some Fig marmalade, fig ice cream (maybe later the recipe, if I get round to it that is..ahem) and a fig-orange spread. And wouldn't it be nice to enjoy these figs even in winter? I found the perfect way, so simple, but so good.... figs in syrup. You can use them (warm if you like) in winter with a scoop of vanilla ice cream or (greec) yogurt.. just wonderful.

Figs in Vanilla syrup

(PRINT recipe)

10-12 purple figs
100 g sugar
300 ml water
1/2 vanillapod, split lengthwise
1/2 cinnamonstick
1 tl lemon juice
And an (ovenproof) glass jar (with metal lid) about 500 ml.

Preheat the oven to 300ºF (150ºC).

Wash and dry the figs, and cut them from the top down in halves. Place them in a clean glass jar, the cutside facing the outerside. Place them in tightly, so you'll get as many figs in as possible without breaking them.

Place the sugar, vanillapod, cinnamon stick and water in a pan and bring to the boil, stirring all the time to dissolve the sugar. Boil for 1 minute and take from the heat.

Take the vanillapod out and scrape the seeds into the syrup, place the rest of the pod in the jar down the side. Stir the lemon juice into the syrup. Remove the cinnamon stick.

Pour the syrup over the figs to cover completely. Place the jar on some alufoil or on a newspaper on a ovenrack. Cover the jar with alufoil. Close the oven and let it stand there for 30-40 minutes, until the syrup gets a beautiful pinkish colour.

Take the jar out of the oven (with ovengloves of course!) and screw the lid on firmly. Stand upside down for 5 minutes. Place it upright and let it cool completely. Label and store for 6-12 months in a cool, dark place.

(Adapted from: "Desserts"- James Martin)

Other recipes with Figs:
- Fig Focaccia

___________________________________________

Eenvoudig, maar zó lekker!

Ja ik weet het... het is te lang stil hier op dit blog. Ik heb echt allerlei plannen en goede bedoelingen, maar daar blijkt hier de laatste tijd niet veel van. Ik heb zeker gebakken en gekookt, maar zoals we allemaal weten bestaat het leven uit meer dan dat.... en dat lijkt alle energie en tijd op te slokken. Maar goed wat er ook gebeurt, ik ben er nu met tenminste één nieuw bericht. Je moet ergens beginnen nietwaar?

Al bijna weer herfst en dat betekent... VIJGEN, joepie!! Ik vond zelfs eindelijk een winkel een stad verderop, waar ze tegen een schappelijke prijs en wat grotere hoeveelheden werden verkocht. Ik ging dus huiswaarts met een tas vol vijgen... om er een week later nog eens heen te gaan en een zak mee terug te nemen. Natuurlijk maakte ik een aantal potjes overheerlijke Mostarda di fichi, wat Vijgenjam, vijgenijs (misschien later daar nog een recept van... als ik daar toe kom tenminste ahum) en een vijgen-sinaasappelpasta.

En zou het niet heerlijk zijn om deze vijgen warm te eten bij bijvoorbeeld vanilleijs of (Griekse) yoghurt? Hier is de perfecte manier om ze daarvoor klaar te maken, heel simpel, maar zó lekker!

Vijgen in vanille siroop

(recept PRINTEN)

10-12 gave paarse vijgen
100 g suiker
300 ml water
1/2 vanille stokje, in de lengte opengesneden
1/2 kaneelstokje
1 tl citroensap

verder nodig:
een (ovenvaste) glazen pot (met metalen draaideksel) van ongeveer 500 ml

Verwarm de oven voor op 150ºC.

Was en droog de vijgen, snijd ze in tweeën van boven naar beneden en plaats ze in de pot met de snijkant naar de glaskant van de pot. Druk ze goed tegen elkaar aan, zodat er zoveel mogelijk vijgen in de pot gaan.

Doe de suiker, vanillestokje en kaneelstokje met het water in een pan en breng het aan de kook, steeds roerend tot de suiker is opgelost. Kook het 1 minuut en haal de pan dan van het vuur.

Haal het vanillestokje eruit en schraap de zaadjes eruit. Doe die dan in de siroop met het citroensap. Verwijder het kaneelstokje. En steek het vanillestokje langs de kant tussen de vijgen.

Giet nu de siroop over de vijgen tot aan de rand. Zet de pot ergens op (bakblik, ovenblik op rooster, alufolie) voor het geval er sap uit loopt. Dek de bovenkant af met een stuk alufolie en laat dit ongeveer 30-40 minuten in de oven staan tot de siroop een mooie rose-rode kleur heeft gekregen. Haal (met ovenhandschoenen!) de pot uit de oven, draai de metalen deksel er stevig op en zet 5 minuten op de kop. Keer de pot daarna om en laat verder afkoelen.
Plak er een etiket op en bewaar het in een kast (zo'n 6-12 maanden).

(naar: "Desserts" - James Martin)

Mincemeat in abundance

(deze keer alleen in het engels)

It's always a race in the last two months of the year here in Holland. We have to deal with St. Maarten and an overload of candy and sweets on the 11th of november and the next saturday Sinterklaas arrives in our country and create a lot of kiddy stress until the 6th of december. Sinterklaas first and and then Christmas, which has to wait until after the 6th. There are banners in the street in some towns, that say "No christmas until after 6 december", I believe there is even a special committee for it.... ah well we're dutch, we seems to have committees for just about everything.

Most years you just want to take a breather after all this wrapping, making poems, baking 'pepernoten' and 'speculaas' and dealing with the kids stress and hyperactivity from half november till the bearded man has finally left.... but then you have to run to the attic to get the Christmas boxes out, get yourself a christmas tree as soon as possible, or you won't have long to enjoy it. Sometimes it feels you're doing nothing much than decorating and getting it down again. Both festivities are fun, don't get me wrong, but they should be a little further apart. And although I was complaining about the loss of magic at Sinterklaas recently, I'm beginning to see the advances as well. As said it was still fun, but the best part was the lack of kids stress and hyperactivity, which could be quite severe sometimes. So I was able to start some early Christmas preperations even before the 6th.... but in secret, 'cause you never know when the Sinterklaas-police will peek through the window to see if you're Christmassing too early.

I used shop-bought mincemeat last years to make some mincemeat pies and Mincemeat tea loaf. I had a very hard time getting hold of the mince meat here in the Netherlands and only was able last year to buy one basic kind if mincemeat.

This year I wanted to make my own. I didn't want to use beef suet, but you can of course (order from your butcher). I saw options using grated cream coconut (sounds good to me too), butter (not practical here because of milkallergy, but good otherwise) and of course there is vegetable suet. Hard to come by here in the Netherlands, so I had it flown in from England... wow that sounds quite decadent doesn't it.

There are a lot of different kinds of mincemeat recipes around, I'll just stick to some without real meat in them. And I found there were two basic groups. Those that just chop, mix and stick in a jar and those that chop, mix, cook and stick in a jar. I thought that would be a nice thing to investigate. So I printed out a lot of recipes, tried out a selection and tell you about what I found.

First the 'uncooked' varieties.

1. Stirrin' stuff mincemeat from organicfoodee. This just really looked so good, I love how the colors all showed individually. And the dots of red from the cherries and cranberries. Very fresh too with the citrus juice and zest (lemon, orange and lime). Easy to make, just chop and stir together. I liked this one a lot, my personal favorite, 9 out of 10.

2. Betty's Traditional mincemeat.

A little less spice used here, but still lovely. I used calvados instead of sherry and chopped dried apple instead of the crystalised ginger (to please others in the family). Also less suet/fat used, only 30 g in a large jar. No candied peel, which is not everybody's favorite, but of course you can tweek these recipes to your own liking. I gave this one 8 out of 10.

3. Homemade Christmas mincemeat from "Delia Smith's Christmas".

This is largely a mix of dried 'vine'-fruits like currants, sultana's, raisins and a lot of mixed candied peel. You mix all the ingredients together, let it stand overnight and than cook it in the oven for 3 hours, the suet (or butter if used) melts, you just stir it in, so it's all through the mincemeat instead of in little shreds. When it's cold you stir in some brandy and just fill them in sterilised bars. According to Delia it keeps (cool and dark storage) for ages. I stirred the brandy in while still hot and immediately closed the lids, this way you close the jars airtight by placing them upside down for 5-10 minutes and you can store them safely outside the fridge. I would five this one 7 out of 10.

4. And finally a Slow cooker recipe. The advantage is that you can store this one outside the fridge too and keep for next year(s), which is handy for people like me with quite a small fridge. This one uses more apples and pears, which gives a fresh taste. Its looks were a bit less atrractive, because it's more like mud with lumps. Not tastewise though!! 8 out of 10.

New-Fashioned Apple and Pear Mincemeat

(slow cooker method)
(about 1 quart)

(PRINT recipe)

2 small cooking apples, peeled, cored and diced
2 small pears, peeled, cored and diced
1 cup (240 ml) apple juice (or pear juice)
2 ounces (60 g) dried apples, chopped
1/2 cup (75 g) golden raisins
1/2 cup (75 g) dried currants
1/4 + 1/8 cup (53 g) dark raisins
1/4 + 1/8 cup (53 g) cranberries
1/4 + 1/8 cup (53 g) chopped dried apricots
1/4 + 1/8 cup (53 g) finely chopped candied orange peel
1/2 cup (100 g) packed dark brown sugar
1/8 cup (2 TBsp) calvados
1/8 cup (2 TBsp) brandy or rum
1/8 cup (2 TBsp) rice vinegar
1/4 cup (57 g) unsalted butter (or vegetable suet)
1/2 tsp ground cinnamon
1/2 tsp ground allspice
1/2 tsp freshly grated nutmeg
1/4 tsp ground mace
1/2 tsp ground cloves
a mini-pinch of salt
1/2 orange (grated zest and chopped flesh)
2 TBsp brandy to top up the jars

Place everything -except the brandy- in the slow cooker, stir it together, cover and cook the mincemeat on 'high' for 1,5 hours.
Remove the lid and continue to cook on 'high' for 3 hours. Stir a few times during this cooking time.
Spoon the hot mixture in sterilised jars, top with a little brandy and screw the lids on tightly. Turn the jars upside down for 5-10 minutes, then put them back on their feet. This way the jars will be airtight and can be kept (also outside the fridge) for a few years.

I loved the fact that so much apple and pear was added, that made it moist and fresh. On the other hand it was more a kind of spicy apple pie filling than the others mentioned here.

(Adapted from "Not my mother's slow cooker cookbook"- Beth Hensperger)

**************************************************************************************************************************

Conclusions:

• Cooked mincemeat has the advantage of good storage for more years, because it's placed hot in the jars it can be sealed airtight which is really handy when you want to make a lot, also for next year or when you have a small fridge.
• I don't think cooking mincemeat is really necessary, because most of the time you'll use the mincemeat in something that is cooked or baked again, like mince pies, cake or cookies. So the flavors still infuse and the fats (suet, butter or coconutcream) will still melt through the rest of the ingredients.
• Uncooked (though cooked later in baking) give you the opportunity to taste a little more the different flavors I think, it's not all blended to 1 taste.
• Uncooked is ready quicker of course and looks better. If you give jars with mincemeat as a present, which would be a real nice gift, it looks better uncooked. Try to use some fruits with vibrant colors (red cherries, green kiwi's, pistachio nuts) that does make it look like a really festive gift.
• Uncooked should be stored in the fridge, and can be made weeks in advance this way to amalgamate the flavors.
• The best part of mincemeat that you can use whatever fruits you like; you can make a tropical mincemeat with pineapple, mango, papaya and kiwi (and use creamed coconut instead of suet). Or a berry-variety with blue berries, cherries, dark raisins and cranberries. Or make an light coloured one by using mango, apricots, yellow raisins, pineapple and apple. So substitute freely whatever dried fruits you have or like. Though personally I think raisins (or sultana's), dark or yellow should be included.
• Though my personal choice would be uncooked mincemeat next time (for color and taste), all tasted spicy and fresh and there wasn't one that I disliked.

Recipes with mincemeat:
- Mincemeat pies (only in dutch)
- Tea loaf with mincemeat
- Mincemeat cookies
- Yule Wreath with mincemeat filling
- Mincemeat and apple jalousie
(I'll update this because more mincemeat recipes will arrive soon)

Ha lekker, verrot fruit!

(in English? scroll down please)

Ooit gehoord van een mispel? Ik tot voor kort ook niet, maar het blijkt één van die vergeten fruitsoorten te zijn, die weer een beetje terug komen. Nou ja alleen op gespecialiseerde markten waarschijnlijk of uit je eigen tuin misschien (of die van je buurman?), ik verwacht ze niet direct bij de groenteboer!

Ik kwam ze (vorig jaar) bij toeval tegen op een soort open dag bij Landgoed Foltz dat onder andere ook meer aparte fruitbomen en -struiken verkoopt.

De mispel is een kleine vrucht die je niet kunt eten als ze nog hard zijn. Er moeten een paar nachten vorst overheen zodat ze.. nou ja bruin en bijna verrot zijn en in ieder geval verrot lijken. Vandaar ook het gezegde "Zo rot als een mispel". Niet een gezegde wat ik vaak gebruik, maar het betekent "helemaal verrot". De vrucht is dan donkerbruin en zacht van binnen. Nou zijn ze niet zo verrot dat er schimmel of zo op staat, sommigen spreken liever van 'overrijp'. Maar goed het gaat erom dat je ze op het juiste moment gebruikt.

Ik las over fijnproevers die ze rauw eten, gewoon het vruchtvlees uit de schil zuigen, maar dat zag ik mijn kinderen nog niet doen. De gelei van de mispel werd hooggeprezen en ik besloot die maar te maken. Je kunt de gelei eten als 'zoet' beleg, maar past ook erg goed bij (koud) vlees of kaas.

Mispelgelei

(1 à 2 potten)

± 50 mispels (in het juiste stadium, donkerbruin en zacht)
1 el citroensap
water
geleisuiker

en verder o.a. kaasdoek

Doe de gewassen mispels en citroensap in een pan en bedek met water tot ze net onder staan. Breng ze aan de kook en laat ze zachtjes gaar stoven (deksel erop). Werk ze door een passeerzeef en doe alles in een dubbele kaasdoek, die je ophangt boven een kom, zodat het er door kan lekken. Dit kan wel even duren, afhankelijk hoe dik de brij is. Wil je de gelei helder hebben, moet je niet gaan knijpen of duwen, maar geduld hebben. Vind je het niet erg als de gelei wat troebel wordt, kan je wat knijpen in de kaasdoek om het proces iets te versnellen.

Meet nu de hoeveelheid af en voeg daar (naar aanwijzingen op de verpakking) geleisuiker bij. Ik gebruik het liefst 1:3 gelei-suiker (dus één deel suiker en 3 delen fruit/sap), dan wordt het lekker fruitig. Laat het een paar minuten pruttelen.

Spoel potten en deksel om met kokend water en giet de gelei in de potten, draai het deksel stevig vast en plaats ± 10 minuten op de kop. Maak een leuk etiket en je hebt echt eens wat anders-dan-anders.

******************************************************************

Yummy, rotten fruit!

Did you ever heard of the common Medlar (Mespilus Germanica)? Well I did't, but it seems to be one of those "forgotten" fruits that are making a come back these days. Though I don't think you'll be able to buy them just like that at your green-grocers, but very specialized sellers or from somebody's garden.

I ran into them (last year) on at Landgoed Foltz where they sell fruittrees and more. The medlar is a small fruit that is inedible when picked fresh. It's hard like a rock. The best time to use them is after a few nights of frost. They then look brown and soft and rotten. Some say they aren't really rotten, they just look that way, they're 'overripe'. The trick is just to use them at the right time.

I read about gourmets that ate them raw, just sucking the flesh out of the fruit, but that didn't really appeal to me. So I made jelly with it. You can use it as a (lightly sweet) spread on your sandwich, but it also complements cheese or meat very nice.

Medlar jelly

± 50 medlars ('overripe')

1 Tbsp lemon juice

water

sugar for jams or pectine

and: Cheese cloth

Place the washed medlars with the lemon juice in a sauce pan, cover just with water and bring to a simmer. Let the (covered) simmer until soft and mushy. Pass them through a sieve and place the purée in a double layer of cheese cloth. Tie at the top and hang over a large bowl. It takes quite a while until that's done, if you want your jelly to be clear, be patient. If you don't mind a somewhat cloudy jelly you can speed up the process by pressing the cloth.

Measure the liquid and use the right amount of sugar (according to the instructions on the package) for marmelades or pectine. Bring to the boil in a saucepan and let bubble for a few minutes. Rinse out jars (about 2) and their lids with boiling water and pour the jelly in. Close the lids tightly and place upside down for at least 10 minutes. Stick on a homemade label and you have yourself an extrodinarily jelly!!

Things you can do with Blackberries

(only in English this time)

It's been almost a week since my last posting, but I've haven't been doing nothing you'll see.

A few posts back I talked about the Blackberries that my father gave me. I decided to make my own privat round-up about the things I made with them. I still have some frozen in my freezer left, so I'll be able to use them during the coming months. Foodies talk about using fresh and seasonal, and I agree completely. But when the abbundance of the season is in my freezer, and I use it a few months later, it doesn't make me feel like I'm trespassing any foodlaw. I always get a bit annoyed when the food-police (on the web and elsewhere) try to "arrest" people about these things! So if you don't have blackberries frozen, you can always try one of the recipes next year!

So lets sum things up here:

We had our Blackberry Pudding, which was really yummy. I'll make that again soon.

I made lots of Blackberry sorbet (over 2 liters), we really do love our ice cream here...

Then the Blackberry and Cinnamon cake, from the book "La Dolce Vita".

Thanks Tanna for suggesting the Blackberry smoothie, my daughter and I enjoyed that a lot. We used 200 g frozen blackberries, 250 g yogurt, 1 small banana, 1 tsp vanilla extract and 2 tsp honey. It was really quick, thick and luscious.

I also made some Spicy Blackberry Chutney. I found the recipe here. It had to cook a lot longer than the recipe said, because it was way too thin and I added 1 tsp of mixed spice. And I'm still not really sure if I like it or not, it was a bit too much vinegar and bit too less spicy for my taste.

And because you can get lots of apples now from cheap sources, I made the Loggin Road Blackberry Apple Pie from Haedrich's book "Apple Pie perfect".

There is only one picture from the pie in the tin just after baking. Why? Well let's put it this way; never try to turn a hot pie with boiling apples and blackberries on a plate, not only to prevent burns, or a kitchen full of sticky red boiled fruit, but also if you don't want to eat pie with a spoon out of a bowl... Still it was very good!

Aranka suggested to make Blackberry liquor with the berries and my friend Joke (this is not funny but a dutch name pronounced "Yo-kuh") even provided me with a recipe for Crème de Mures. That already tasted good after making it, but as the recipe said it gets better with age, we'll leave that for a while. I'm looking forward in using it in ice cream, or a shot in spiced poached peares or something.... (I also am preparing the Creme de Cassis, that was also on the same recipe page, but that takes a little longer)

Yesterday I baked a Blackberry and apple loaf from "101 cakes and bakes" and that was very lovely too.

And finally I made some Blackberry and Lemon curd from "Sue Lawrence's book of baking". And because this was such an easy and quick way to make it in the microwave, I'll share this recipe with you.

Blackberry and Lemon curd

(makes two 350 g/12 oz jars)

(PRINT recipe)

150 g/1 cup blackberries (fresh or frozen)

100 g/1 stick unsalted butter, diced

200 g/1 cup granulated golden sugar

grated zest of 3 unwaxed (organic) lemons

175 g/3/4 cup freshly squeezed lemon juice

3 large eggs (free range), beaten

Purée the (defrosted) blackberries in a blender and push them through a sieve, add the eggs, give a whisk and set aside. Place the butter, sugar, lemon zest and juice in a (microwaveable) bowl and cook, uncovered, on High for 4-5 minutes, stirring halfway. The butter has to be melted and the sugar dissolved. Remove and cool.

Stir both together in one bowl and microwave for 5-6 minutes. Take it out of the microwave and whisk like a maniac every minute (otherwise it will scramble!). It starts to thicken after a few minutes and should have the consistency of lightly whipped cream.

Sterilize twoo jars and put the curd in hot. Close with a metal lid, place it upside down for 5 minutes and let cool completely. The lids should be airtight (You can test that by pressing on the top, it shouldn't say 'click' nor move anymore. Stick on some kind of label to make it look pretty (makes a great gift too!). After opening store in the fridge.

________________________________________

That's all for the time being, I'm still planning on making a Blackberry vinaigrette, blackberry soufflé and an apple and blackberry strudel and then the blackberries of this year will probably be finished.