Bye bye

Remember this little chick? It was our first born chick. It was the only chick that hatched from the first batch. And because mommy chicken Nera had to stay on the second batch of eggs, we had to take this one from the coop and raised it ourself. It's a special breed called 'Vorwerk'-bantam (small chickens). The other batch were the same kind we already had, wyandotte bantams.

He grew up with our daughter as mom and sometimes our son as dad. He slept on their laps, he napped in the computer cabinet when the kids were behind the computer... to cut a long story short he was our baby.

But as we all know babies grow up and unfortunately this chick grew up to become a rooster. We can't have a rooster here (our neighbours would probably shoot him), we knew that in advance, the kids knew that in advance. We saw him change, but we kept our promise that we would hold on to him until he'd start to crow. So the point came where he had to leave us and move out.

We found a good place for him in the south of the Netherlands, where he is to become head of 4 Vorwerk-girls. But even knowing that, saying goodbye hurts. So we had a lot of tears yesterday from the kids even though they tried to be strong. I'm a little sad myself, cause he was really a cute hunk of a chicken.

This morning he was gone, my husband got up in the middle of the night to bring him down there. All went well and the new owner was all smitten by him. He's promised to send some pictures once Coco has settled in.




Rooster Coco (Vorwerk bantam)

 _________________________________________________________________________________

Dag dag

Herinner je je dit kleine kuikentje nog? Ons eerst geboren kuikentje. Het was het enige dat uit een eerste broedsel kwam. En omdat mama hen Nera nog een tweede set eieren onder zich geschoven had gekregen, moesten we dit kuikentje wel weghalen, zodat Nera zou blijven broeden op de andere eieren. Dit eerste kuikentje was een Vorwerk krielkipje (de andere eieren waren wyandotte krieleieren, hetzelfde ras als de kippen die we al hebben).

Het kuikentje groeide op met onze dochter als moeder en soms onze zoon als vader. Het sliep op schoot, zat in de computerkast als de kinderen achter de computer zaten (later op een zelfgemaakt stokje)..... kortom, het was onze baby.

Maar zoals we allemaal weten baby's worden groot en deze baby groeide uit tot haan. Helaas kunnen we hier geen haan houden (onze buren zouden hem waarschijnlijk neerschieten). Wij wisten dit van te voren, de kinderen wisten dit van te voren. Langzaam zagen we het kuikentje in een HEM veranderen, maar we hielden ons aan de belofte dat hij pas weg moest als hij gekraaid had. Dus het moment kwam dat hij ons moest verlaten.

We vonden (gelukkig!!!) een goed adresje voor hem ergens in Limburg, waar hij de leider zal worden van een groepje van 4 jonge Vorwerkkrielhennetjes. Maar toch deed het afscheid pijn, en vielen heel wat tranen gisteravond bij het laatste afscheid, ook al probeerden ze stoer te doen. Ik mis hem zelf ook wel erg, het was niet alleen een geweldig fotomodel, maar ook een stoere en slimme kip. Vanmorgen was hij er niet meer, héél vroeg is hij vertrokken met mijn man naar Limburg. Alles ging prima en de nieuwe eigenaar was weg van onze Coco (logisch!). HIj heeft beloofd wat foto's van ons kindje te sturen zodra hij wat gesettled is.

Dag Coco.

Vorwerkkriel haan "Coco", ± 3 maanden

Chicks

more news from the chicken frontier..... remember this beautiful chick?
It grows very fast, you can almost see the feathers grow, it's amazing how quick that goes! It's a spicy chick, bright and very quick too. We so hope it's a girl, 'cause we aren't able to keep it when it's a rooster. Judging from it's behaviour it probably is a rooster, but fingers crossed!

It's two weeks young now, too bad it was the only chick that hatched from the first batch of eggs. It's in our house from day one, because the mom had five more eggs to take care of and those were due to hatch about 10 days after the first chick was born. If we would have let the chick with her mom, mom would have given up on the other eggs.

Nera (mommy) did a fine job, 4 eggs hatched and she's doing everything a mommy chick is supposed to do:

(one chick is still somewhere under her wings)

If you look closely you can still see the 'egg- tooth' on their little beaks. After a day or so it's gone. These four are a different kind than the one we have in the house. These are "Wyandotte" small chickens and the one in the house is a "Vorwerk" chick.

(almost) Wordless wednesday

“A box without hinges, key, or lid,
Yet a golden treasure inside is hid,”
("The hobbit" - J.R.R. Tolkien)

and there he/she is…..

We are proud to announce our first born (born this morning)

Lien

Spring is on its way.........

 Although it's still cold here in Holland, just a few degrees above zero in the day, I know spring is coming. Here's why:

One of our chickens has laid her first egg of this year! A lovely small and pointy egg.. well of course the first one of the year has to make way for the next eggs to come. 42 grams, they are small chickens so that's normal, though they get bigger up to 50 grams from this chicken.

Our chicken Nera: "Yes it was me!"

We hope the other two will follow soon. I think it's a miracle everytime you stick your head around the corner of their coop and there is a little treasure laid. Wonderful cakes with an intense golden color can be made soon. Let spring begin!

__________________________________________________

 De lente komt...

Hoewel het hier nog steeds koud is, is het gelukkig wel langer licht. Sinds vandaag weet ik dat de lente er écht aankomt, want één van onze kippen legde vandaag het eerste ei van het seizoen. Een mooi smal puntig eitje van 42 gram. Deze hen "Nera" kan eitjes leggen tot 50 gram, maar de eerste moet natuurlijk even de zaak weer oprekken voor de volgende eieren en is dan wat kleiner. We hopen dat de andere twee snel het voorbeeld zullen volgen en dan kunnen we weer heerlijke intens gele cakes bakken. Ik blijf het iets fantastisch vinden als ik mijn hoofd om de hoek van het hok steek en er weer zo'n prachtig eetbaar kunstwerkje ligt! Laat de lente beginnen zou ik zo zeggen.....

Birthday

Today it's our daughter's birthday. 12, it's going fast. So of course I was busy yesterday baking a special birthdaycake. She's getting older and so am I. Logical of course, but I can really tell 'cause I keep on misplacing, loosing things, and even though I know I just saw it... I can't find it.

Yesterday while making the cake I couldn't find my red fondant icing. I wanted to make a cake with a chicken on it, and not just any chicken but her own chicken "Donsje" (something like 'Fluffy" in english I guess). And a chicken without that red stuff on the head, well that wouldn't be a proper chicken now would it. So I searched for over an hour...getting desperate, but in the end I did found it fortunately, but it happens to me a lot lately, very frustrating. Isn't she a good looking chick?

She's the boss of the other two, mother superior so to speak. When you hold your arm about 60 cm from the ground ( ... and she feels like it...) she flies on it and you can lift her up and she'll sit on your arm to be stroked. We think that is just soo cool, you just have to be careful that she doesn't try to pick inside your nose. For some reason she's intrigued by that, maybe she thinks we have slugs in there (and maybe some of us do...)

Anyway I'm totally getting of the subject here, just wanted to show you the cake:

Dieren en vakantie

Met kinderen verzin je allerlei dingen om op te letten als je op vakantie bent. Zo zouden we proberen dit jaar zoveel mogelijk dieren te zien en zo mogelijk op de foto te zetten. Onze dochter kreeg vlak voor de vakantie een (eenvoudig) digitaal cameraatje en dus konden we zo met z'n 2-en fotograferen. Natuurlijk zagen we koeien, maar ja zelfs al is het een totaal ander ras dan hier, we werden er niet wild van om die op de foto te zetten. En hoewel schapen natuurlijk ook bekend zijn, hebben we die dan toch maar op de foto gezet, omdat ze iedere avond luid bellend langs 'onze heuvel' kwamen gelopen. Ze werden dagelijks gemolken en het gebied staat erom bekend dat ze een uitstekende 'Pecorino-kaas' produceren. (inderdaad erg smakelijk)

Verder waren er diverse dieren die probeerden -en daar ook in slaagden- om in ons vakantiehuis te komen. Slierten piepkleine mieren (niet zo prettig) en diverse hagedisjes. Jemig wat zijn die snel! En deze hele mooie grote zagen we buiten.

In de boom naast ons huis een Kerkuil en s'avonds vingen we een klein muisje in een strandemmertje. Hopelijk zullen die elkaar niet tegenkomen!

Er vlogen nog verschillende hoppen (hops?) nou ja een hele mooie vogelsoort, maar die konden we niet op de foto krijgen. Gelukkig poseerde deze vlinder -een Koningspage- gewillig:

_____________________________________

Terwijl wij op vakantie waren, waren óók onze drie kippen op vakantie. Met hun eigen hok verhuisden ze naar vrienden in west-groningen waar ze royaal de ruimte hadden. Ze waren in zeer goede handen. Wie kan zich het laatste kippenverhaal nog herinneren? De alerte lezer twijfelt nu aan zijn rekentalent. De laatste berichten gaven namelijk 4 kippen aan, dus waarom verhuisden er dan maar 3?

We gaan even terug in de tijd nadat onze twee nieuwe hennen gearriveerd waren. Het ging een poosje goed totdat ik 's morgens wakker werd omdat ik steeds zo'n raar geluid hoorde, alsof iemand oud ijzer stond te vijlen. Nou is ons huis goed geïsoleerd en het klonk vrij ver weg, maar na een paar ochtenden besloot ik toch eens op onderzoek uit te gaan...en wie stond daar 'ijzer te vijlen'? Het was Streepje, één van de nieuwe hennen. Nou ja niet dus, want hij stond te oefenen met kukelen!!! Het klonk nog helemaal nergens naar (behalve naar het vijlen van roestig ijzer dan), maar het was wel overduidelijk een haan. En ook deze kip moest dus het veld ruimen! En toen waren er weer 3. Soms is het wel handig dat onze zoon enorm bij het moment leeft en hij adopteerde zonder moeite 'Pietje' als 'zijn' kipje. Pietje is ondertussen gegroeid als kool en blijkt bij nadere studie een "Sulmtaler-kriel" te zijn, nou ja dan weten we dat ook weer. We hadden haar beter Houdini kunnen noemen, want hoe ze steeds door/boven/onder het gaas door weet te piepen is een raadsel.

Twee dagen voor we vanuit Italië naar Nederland zouden vertrekken kregen we een smsje vanuit het kippenhostel... er was een ei gelegd! Nou wij waren helemaal door het dolle heen, want na ruim 2 jaar kippen houden was dit toch ons eerste ei! De Italiaanse familie die in het appartement naast ons logeerden, dachten dat we niet helemaal spoorden toen we vertelden dat we opa's en oma's waren geworden.... Dit vergde enige uitleg tot ze het begrepen, maar ze bleven het volgens mij raar vinden. (en gelijk hebben ze!)

Ondertussen weten we dat Donsje de eierlegster is, de andere twee zijn nog niet begonnen (we hopen toch wel dát ze het gaan doen!!!) Het zijn echt schattige krieleitjes (op de foto links en rechts een gekocht ei) en ze legt er ongeveer 5 in de week. Ze smaken ook erg lekker. Ik hoop dat er nog vele zullen volgen ook van de andere twee, anders moeten we wéér de rekenmachine erbij halen....

"Een kip in het donker knijpen..."

(sorry, this post is not in english)
...of was het nou "een kip in de zak kopen"??.. of "Stuur geen man om een boodschap"? Voordat ik nog meer spreekwoorden of gezegden naar boven haal, zal ik eens uitleggen waar het over gaat. Over kippen, onze kippen. Het begint een optel- en aftreksom te worden zo langzamerhand. De som tot dus ver:

• Je start met vier kippenkuikens, 1 besluit een venijnige kalkoen (of zo iets) te worden, hoeveel heb je er dan over? Juist 3. (hier zie je ze zitten, terwijl ze op de tuinbank zijn gefladderd om door het raam naar binnen te kijken)


• Je hebt drie kippenkuikens, waarvan je denkt dat het hennen zijn. Eén kip blijkt een transsexueel en wordt een haan. Hij mag blijven tot hij begint te kakelen of wij een ander baasje hebben gevonden. Hoeveel hennen blijven er dan over? Inderdaad 2.
• We wilden graag 3 hennen, dus wij gingen speuren op Marktplaats. Omdat het waarschijnlijk moeilijk zou zijn voor die éne kip die erbij moest komen (integratiebeleid en zo) besloten we er dan maar 2 bij te doen. Hoeveel kippen zouden er dus in het hok moeten? Antwoord: 5, waarvan 1 uitgeprocedeerde haan die binnenkort zou worden uitgezet....tot zover even het rekenen.

We zagen een advertentie van iemand die diverse soorten kippen had, maar ook wyandottehennen in de verkoop van ongeveer dezelfde leeftijd als de onze. Een flink eind uit de buurt, maar de man des huizes had net die middag een vergadering ook ver uit de buurt en zou er 's avonds laat op de terugweg langs rijden. Dus hij kreeg het volgende boodschappenlijstje mee: 2 wyandottehennen; waarvan 1 x colombia buff (dat is de kleur) en 1x koekoek (ook kleur dus). So far so good.

Het werd zo laat dat ik al in bed lag. Trots werd er nog gezegd dat alles gelukt was. Alle kippen, inclusief 2 nieuwe wyandottehennen; 1 x colombia buff en 1x colombia zitten op stok in het kippenhok!
Een slaperige ik pruttelde: "Uh.... colombia? stond die op het boodschappenlijstje? Die had die man toch helemaal niet! Onze zoon wilde juist graag die koekoekkleur!"
Man: "Ik vond die koekoek niet mooi en deze leek het meeste op de haan."
Hierbij aangetekend dat de kip die haan werd, degene was die onze zoon had uitgekozen en het wel verdrietig was dat juist die weg moest. De motieven waren dus zuiver in een poging de kip te zoeken die het meest hierop leek. Ahum...je voelt het al aankomen hè?

Ik was er de volgende ochtend al vroeg uit, benieuwd naar de kippen. Ze zaten nog in het nachthok toen ik het deurtje opendeed en ik viel bijna steil achterover. Onze vertrouwde kippen zaten op stok, er zat een nieuwe colombia buff kip en....er zat een piepklein scharminkel kipje in de hoek met een enorme witte kuif bovenop zijn kop. Het deed nogal lachwekkend aan.

Ondertussen was de koper ook uit bed en werd direct onder vuur genomen. "Je hebt de verkeerde kip gekocht! Het is een heel ander soort; het is het soort dat wilde dingen doet en wil vliegen en zo". En nu bleek dat het allemaal nogal in het duister was gegaan, zonder dat hij de kip goed had bekeken. De verkoper treft ook schuld omdat hij zijn kippen had moeten kennen en wist dat we wyandotte wilde.

De kinderen vonden het natuurlijk meteen een snoezig kipje, die houden van alles met veel franje. Maar het kipje was wel erg stil...behalve dat hij af en toe moest niezen..... hm, geen goed teken. De 2 nieuwkomers hebben een moeilijk begin gehad en werden steeds door de anderen gepikt. Maar ja daar moeten ze gewoon doorheen. Het kleintje -ondertussen 'Pietje' gedoopt- zat zielig in een hoekje en deed niet veel, maar ook dat ging na een dag beter gelukkig.

• Dus 2 hennen + 1 haan + 2 nieuwe hennen = 5 stuks
• 1 niezende kip + 4 niet niezende kippen = even later 5 niezende kippen
• Tot ineens onze haan suf werd en zich terug trok in het nachthok. Aangestoken, ziek en het blijkt helaas dat mannen toch weer het zwakke geslacht zijn, want de volgende dag was hij 's middags dood. Erg sneu want het was een erg mooi dier en nu is de (voorlopige?) eindstand: 5 - 1 = 4.

We hopen dat deze vier nu wel in leven blijven, maar tot nu toe zijn ze fit en vrolijk. Het gepik is ook al stukken minder en iedereen lijkt de nieuwe situatie geaccepteerd te hebben. Ons Pietje is een grappig klein ding en -had ik dus ongelijk- het makste van het hele stel. Je kunt haar zo oppakken en aaien. Nadeel is dat ze zo klein is dat ze door het gaas kan, zodat we haar steeds op het grasveld hierachter weer terug moeten halen.... maar daar wordt aan gewerkt. Ik vind het toch het mooiste als ze door het gras kunnen scharrelen en niet de hele dag in het hok zitten.

We hebben (hopelijk) onze lessen geleerd:
-geloof nooit een boer die zegt dat zijn kuiken gesexed zijn en het voor 99% hennen zouden moeten zijn (bij ons was dat dus 50%).
-en koop nooit een kip in de zak (of doos) in het donker
-en misschien... laat een man nooit alleen belangrijke boodschappen doen????

Kippies

(just talking dutch)
Ken je ze nog deze kleine kuikentjes van een paar dagen oud. Ik had beloofd jullie op de hoogte te houden, maar dat is er wel een beetje bij ingeschoten, dus nu maar even alle veranderingen op een rijtje. Nou ik kan je vertellen dat ze flink veranderd zijn! Het is verbazend hoe snel die veren groeien en ondertussen al ruim 8 weken zitten ze bijna helemaal in de veren.

We begonnen met vier kuikentjes...maar één hebben we weg moeten doen. Het is een raadsel wat er mee was, hij groeide heel hard en was in een paar weken een kop groter dan de anderen. Hij/zij had ook het eerste veren én beginnend rood van de kam op de kop. We noemden deze vreemde vogel ondertussen geen Pingu meer, maar 'Meneer de Raaf' en zo zag hij er ook precies uit. Op deze foto is hij/zij 3 weken en daarna heb ik eigenlijk geen goede foto meer kunnen maken. Het gedonder begon toen ze in een grotere behuizing werden gezet (nog steeds binnen), hij pikte één van de andere kippen tot bloedens toe de kop stuk. Die zat te bibberen in een hoekje en durfde geen stap meer te doen. Heel zielig allemaal . Terwijl Meneer de Raaf juist het tamste was als je hem op je hand had en eigenlijk mijn persoonlijk favoriet. Maar ja het kon zo gewoon niet dus de Raaf moest het veld ruimen... en toen waren er nog drie.

Van de kipjes die over zijn is er één naam veranderd... De zwarte heet nog steeds Nera en de lichte met zwarte strepen (buff/columbia zoals die kleurslag officieel heet) reageert nog op Donsje ..nou ja, reageren... . Maar natuurlijk de kip van de zoon die eerst Pipi of Piepje heette, kreeg een andere naam en die heet nu Mandarijntje. Gezien zijn oranjebruine kleur (rechtsboven op de verzamelfoto). En kan dus nu zonder zorgen mee naar Frankrijk als we daar tenminste heen zouden gaan (deze opmerking begrijp je als het vorige stuk gelezen hebt).

Ze zijn echt handtam en dat is zo leuk, de kinderen lopen er mee rond op hun hand en dat maakt ze wel heel speciaal. Hoewel ze soms ook ontsnappen van de rondwandeling, omdat ze zelf ook de benen wel eens even willen strekken. Nog even en ze kunnen zo een circusnummer opvoeren. bijv. Donsje kan voetballen met een erwt (die op de gladde vloer wegschuift).

Ze hebben allemaal zo hun eigen aardigheden. Nera is de baas en gek op peterselie, dus dat moeten later wel lekkere eieren worden. Donsje trekt zich van niemand wat aan en heeft naast peterselie graag basilicum, dat moet dus nog lekkerder worden. Mandarijntje is ondertussen het grootst, maar toch de laagste in rang, maar heeft dan ook een trauma van de aanvallen van Meneer de Raaf. Hij-zij is de enige die munt lust.. dus op een slechte adem kan je hem niet betrappen :-). Je begrijpt dat ik ondertussen enorme bakken met net gezaaide kruiden heb staan, om toch nog een wintervoorraad in de diepvries te kunnen krijgen.

We zijn stilletjes bang dat Mandarijntje een haantje is, gezien de beginnende kam en lellen en dat zou natuurlijk heel verdrietig worden voor de zoon, want een haan kunnen we hier niet hebben. Maar we wachten nog even af.

Wij én de kippen zijn blij met het lekkere weer, want dit houdt in dat ze in ieder geval overdag naar buiten kunnen in het kippenhok. Dat scheelt in schoonmaken van het binnenhok (en het stinkt minder snel). Hun eerste kennismaking met het buitenhok verliep uitstekend en ze gingen heerlijk liggen in het zonnetje!

Huisdieren (2)

Sorry, vandaag weer geen recept en wéér niet in het Engels (alhoewel dat volgens mij toch verspilde moeite is, want wie leest dat nou?)...ik beloof het dat komt de volgende keer weer, maar even aan het huisdieren-verhaal een eind breien...of een begin, net hoe je het bekijkt.

Na deze hele toestand, hebben we een poosje overdacht wat we zouden doen, zouden we het nog een keer proberen met kippen? Veel keus hadden we verder ook niet natuurlijk, tenzij ik het goed zou vinden dat hier een slang en/of een paar bakken met tarantula's (of hebben die ook haren??) zouden staan en nee, dat vond ik dus niet goed!

Omdat het dus echt zelden voorkomt dat je de pech hebt van kippen die geen eieren leggen, (dus laat je niet ontmoedigen als je over kippen denkt!) besloten we er ons nog eens aan te wagen. We wilden nu de kippen vanaf ei- of kuikenleeftijd in huis hebben, zodat ze helemaal aan ons gewend zouden zijn en zo in ieder geval geen neurotische types te krijgen.
Dan komen de vragen: eieren zelf broeden onder een lamp, welk ras, wanneer, hoeveel, wat doen we als het allemaal haantjes zijn? Veel geïnformeerd en gezocht. Wyandottekrielen zouden het deze keer worden. Overal op speurtocht en ineens afgelopen zaterdag op Marktplaats had mijn man wat gezien. Maar ja ik was op een leuk uitje met hele gezellige dames in Utrecht aan het shoppen, en hij wilde toch liever wachten tot ik er weer was. (heel verstandig ;-)

De boer met de kuikens in de verkoop zei aan de telefoon dat de meesten al weg waren. Dus wij afgelopen zondag er meteen op af; nou hij had er nog genoeg hoor, kijk maar op de foto hiernaast. Het voordeel bij deze boer was dat de kuikens al gesexd waren en hij gaf 98% garantie dat het hennetjes waren. Zelf eieren uitbroeden met een broedmachine is wel leuk, maar wat doe je als er veel haantjes bij zitten? Onze tuin is niet groot genoeg voor een kraaiende haan. En ik heb liever geen vlees op tafel wat ik zelf een naam heb gegeven. Dus dit was de ideale oplossing.

En eergisteren heeft ons gezin dus uitbreiding gekregen: 4 Wyandottekrielkuikentjes van 2-3 dagen oud. Zeg nou zelf zijn ze niet schattig?!

Linksboven heeft onze dochter gekozen en die heet "Donsje" (ja da's straks over natuurlijk maar dat zien we dan wel weer). Rechtsboven is het kuikentje van de zoon des huizes, die hem "Pipi" noemt (geen Pippi dus!). Maar dat was tijdelijk, zei hij, tot hij iets beters kon verzinnen. Toen ik zei dat 'pipi' in het Frans 'plasje' betekent zei hij adrem: "nou dan neem ik hem gewoon nooit mee naar Frankrijk!" Gelijk heeft 'ie.
Links onder heet Nera (van vrouwelijk 'nero' = zwart) en rechtsonder heet Pingu, omdat hij nu nog een beetje op een pinguin lijkt. De boer zei dat hij uiteindelijk helemaal zwart zou worden, dus dan weten we niet meer wie wie is van de onderste twee, maar goed.

We kunnen altijd nog andere namen verzinnen, daarvoor is nog tijd genoeg....zeker vóór er eieren komen....die zullen toch wel komen deze keer??? Zou ik alvast wat eier-recepten opzoeken...of is dat de Goden verzoeken?
We zullen nog even geduld moeten hebben...ik houd je op de hoogte!

Huisdieren (1)

Net als alle kinderen, wilden ook onze kinderen zó graag een huisdier, een leuke poes, een lief konijntje? Een cavia dan? Een muis kan toch wel, die is klein???? Hè mam toe nou!!!
Maar helaas diezelfde mam is heel erg allergisch voor alle dieren die haren hebben, dus zet me niet in de buurt van een konijnenhok, laat geen kat op mijn schoot springen of me te lang naast een leeuwenkooi staan (ja echt proefondervindelijk bewezen)...want ik krijg jeuk, rode en dikke ogen en rode plekken, ik word benauwd begin te hoesten; kortom het kan niet!

Dus van pure armoede zijn we begonnen met vissen een aantal jaren terug. Het was even interessant, vooral toen die guppies honderden jongen kregen die ook weer verdwenen:
Zoon (toen 4): "hoe kan dat nou mam?"
de zus: "die moeder eet ze op!"
je zag hem even denken en toen: "Gelukkig zijn wij te groot voor jou om op te eten mam!"

Maar goed de vissenbelangstelling ging snel over toen ze verder niets bijzonders deden en niet eens wilden komen als je ze riep. Ik had er ook snel genoeg van, omdat ik degene was (natuurlijk) die ze -ondanks filterding- iedere 2 weken die hele bak leeg moest, de steentjes gewassen én de groene zijkanten moesten geschrobt. Je ziet het al aan komen: de vissen verdwenen al snel.

Na enige tijd kwamen wij op het fantastische idee om kippen te gaan houden, om te beginnen staan die staan buiten én ze hebben geen haren! Eerst iemand gevraagd om de eventuele kippen te verzorgen tijdens vakanties, toen een hok en alle benodigdheden aangeschaft. En na veel speurwerk werden het Barnevelder-krielen, die waren heel tam te krijgen (zeiden ze) én legden ook nog aardig wat leuke eitjes (zeiden ze). Hierboven zie het illustere drietal toen ze net gearriveerd waren: Pouly, Chicky en Kakeltje.

Tam, zeiden ze. Nou die van ons niet hoor, het waren de meest neurotische kippen aller tijden. Als je alleen al een gekleurde schort voor had, schrokken ze zich rot en schoten ze alle kanten op. Het was ook niet echt bevorderlijk dat tijdens onze afwezigheid 2 buurtkinderen met hun schoenen tegen het gaas stonden te schoppen van 2 kanten (ik kon ze wel wat!) en dat een poosje duurde voordat we dat achterhaald hadden.
Uren heb ik onze kipjes liefdevol toegefluisterd, met lang uitstrekte arm voor het hok gelegen in het gras in de hoop dat ze uit mijn hand graan zouden pikken. Na een jaar waren ze eindelijk zover. Bij mij dan, voor alle anderen waren ze nog steeds als de dood. Dus dat kostte veel tijd, het werd toch langzaam beter, maar het bleven altijd schijterds (figuurlijk bedoel ik dan, ook al groeide ons gras er ook erg hard van).

Eieren leggen, zeiden ze. Nou nee dus, ook niet na een poosje. Ook niet na elk advies te hebben uitgeprobeerd. En geloof me dat waren er veel, want bijna iedereen had ineens verstand van kippen. Maar de echte kippenkenners (mijn italiaanse lerares heeft het zelfs nog aan een Pollaio; een italiaanse kippenhouder gevraagd) wisten het ook niet. Na twee jaar nog geen ei te zien. Nog lang getwijfeld, we (ik en de kinderen) vonden ze leuk en waren er wel aan gehecht geraakt hoe maf ze ook waren, maar ze hebben toch het veld moeten ruimen. Een kip zonder eieren, is toch als een vis zonder blub.

En toen waren we weer zonder huisdieren....
....wordt vervolgd.