Een hele goede jaarwisseling allemaal. Ja het jaar is al weer bijna om, met allerlei leuke en minder leuke dingen. Nieuwjaar; nieuwe kansen en we gaan er weer tegen aan. Tot in 2007.
Van huis uit neem je tradities mee die je moeder ook deed rond deze periode van kerst en oud en nieuw. Je laat sommige ook achterwege trouwens. Nu de kinderen wat groter worden komen er ook steeds meer dingen bij die blijkbaar elk jaar opnieuw voorbij komen en zo ook traditie worden. We zijn altijd zóveel van plan los van alle bezoeken; van knutselmiddagen tot zelf gevulde pasta maken, van speciale kerstlego in elkaar zetten tot zalmsalades, Kerstkoekjes bakken en versieren etc. etc. Ieder jaar begin ik al voor de vakantie te roepen dat we flexibel moeten zijn, dat het misschien wel niet allemaal lukt.... ach ja je moet jezelf toch proberen in te dekken.
Maar de kinderen verheugen zich vooral op het bakken en versieren van kerstkoekjes. Meestal op of voor één van de kerstdagen, maar dit jaar werd het wat later. Want gelukkig zijn we dus flexibel. Je kunt het met ieder rol-en-steek-uit-deeg doen. Ik geef dan ook geen recept. Ik probeer zelf ieder jaar een ander, da's ook traditie :-)
We gebruiken één middag om de koekjes te maken, deeg uitwegen, kneden, koelen, rollen, uitsteken en bakken.
En de middag daarna om ze te versieren, dat is natuurlijk het hoogtepunt. We gaan ons hoofd dan maar niet breken over de hoeveelheid E-nummers, kleurstoffen, kalorieën of andere lastige dingen...dat hoort er gewoon bij. Dus schrik niet van de enorme hoeveelheden gekleurde korreltjes, bloemetjes, pillen, glazuurzakken en gelschrijfstiften. Tot slot nog een paar foto's van de eetbare kunstwerken, ze worden ieder jaar mooier! 
Nou bak ik toch al heel wat jaren van alles en nog wat en ik heb me er nog nooit aan gewaagd zelf oliebollen of appelflappen/beigneits te bakken. Eigenlijk houd ik gewoon helemaal niet van frituren. Ik herinner me van vroeger dat de hele keuken vet was, alles een uur in de wind stonk....nee da's niks voor mij. We kochten altijd bollen bij een kraam en dat was dat. Als wij thuis frietjes eten, dan frituurt mijn man.. .buiten... onder de carport. ..in weer en wind. .. Hij kan het ook erg goed, dus mooi zo laten. Als de kinderen wel eens vragen waarom papa altijd frietjes maakt, zeggen we gewoon dat ik mijn frituurdiploma niet heb en hij wel. 
Vanmiddag gaan we de gewone oliebollen bakken, ik maak het deeg en hij mag ze bakken... dat gaat vast lukken en dat krijgt hij zijn "Frituurdiploma B" (= bakken met Beslag).
Eet smakelijk en bak voorzichtig!
Snijd aan de onderkant van de tomaten een heel dun stukje af -zonder bij de pitten te komen- zodat de tomaatjes wat steviger blijven staan. Snijd van de bovenkant een plakje, zodat je tomaat uit kan hollen. De binnenkant met de pitjes gooi je weg, maar uit het bovenste plakje haal je het harde middendeel (waar het steeltje zat) en de rest snijd je in kleine blokjes die je door de vulling roert.
*Japans Broodkruim:
350 ml slagroom
350 ml volle melk
250 g suiker
vanillestokje
50 g (fijn)geschaafde pure chocolade
Doe de melk, room en suiker in een pan en warm het langzaam op zodat de suiker oplost. Verwarm het tot er kleine bubbels aan de rand komen en haal het dan van het vuur af. Snijd het vanillestokjes in de lengte door en schraap de zaadjes eruit. Doe stokje en zaadjes in de melk en laat het afkoelen. Dek het dan af en zet het in de koelkast minstens 2 uur zodat het goed koud is.
Haal het vanillestokje eruit en roer de fijne chocoladeschilfers erdoor.
Doe het hele mengsel dan over in een ijsmachine en draai het tot het stevig is. Doe het in een plastic doos en zet in de diepvries.
Haal het voor gebruik ongeveer een half uur eerder uit de diepvries zodat je er makkelijk bolletjes van kan maken.
Tip: ik heb dit niet met volle, maar met halfvolle melk gemaakt (ik was de volle vergeten te kopen en had geen zin om nóg een keer in de rij te staan) en dat ging prima. Scheelt toch weer íets.
Soja-chocoladeijs (koemelkvrij)
4 eierdooiers
1 tl maizena
90 g suiker
3 dl sojamelk (of rijst- of havermelk)
150 g pure (melkvrije) chocolade, in stukjes gebroken/gehakt
3 dl sojaroom
Klop de eierdooiers, suiker en maizena tot het dik en schuimig. Breng ondertussen de melk aan de kook en giet hem langzaam en al roerend bij het eiermengsel. Giet het daarna weer terug in de pan en laat het al roerend zachtjes koken tot het bindt en smeuïg is. Neem de pan van het vuur en strooi in gedeelten de gehakte chocoladestukjes erin, roer tot het gesmolten is. Laat afkoelen in de koelkast (minimaal een paar uur, de hele nacht beter).
Voeg de sojaroom erbij en laat het tot ijs draaien in de ijsmachine. Doe het in een plastic doos en zet in de diepvries.Haal het voor gebruik ongeveer een half uur eerder uit de diepvries zodat je er makkelijk bolletjes van kan maken.
Eet smakelijk!!
Voor de verandering eens een Engelse kerstklassieker. De mincemeat-pies. Je kunt de mincemeat (een mengsel van fruit, zuidvruchten, specerijen en drank) kant en klaar kopen bij (Engelse) delicatessezaken in verschillende versies. Maar je kunt ook je eigen 'mince' maken. Daarvoor hoef je maar te googelen en de verschillende versies vliegen je om de oren. Voor het deeg heb ik een recept van het net gebruikt naar eigen idee van Ainsley Harriott. 
Spray een mini-muffin-bakblik in met olie. 
Tip: Heb je wat deeg over, zoals ik, dan maak je daar snel nog even wat kerstkoekjes van. Alleen als je de deegrestjes meer dan 2x hebt samengedrukt en uitgerold, dan worden de koekjes wel wat taai en verliezen ze hun brosheid.
Ik wens alle bezoekers van deze blog 
Ach maar omdat ík zonodig een kaartje móest kopen, zou hij er dan toch maar ingaan....nou ja je voelt het al aan...hij zat te genieten. Met pretlichtjes in de ogen kwam hij ieder rondje langscheuren in zijn politiewagen. Ach kereltje, moeilijk om altijd zo stoer te doen terwijl je toch nog zo klein bent.
Of Alpenbrot; kleine lebkuchen met chocolade, verrukkelijke kokostorentjes gehuld in chocolade of heerlijke krokante boterbrezel met kaneel.....ooo, je snapt toch wel dat ik het wel mee móest nemen. En ik heb me nog ingehouden.
Natuurlijk kochten we ook wat hartige dingen -voor de balans(dag) zullen we maar zeggen- bij een leuk kraampje met allerlei antipasti, olijven enzo. Daar hebben we een heerlijke geroosterde auberginespread én olijven met basilicum meekocht. de olijven speciaal voor de kinderen, want mijn man en ik lusten ze zelf niet. Maar ik vind ze er wel mooi uit zien.We hadden ondertussen al uren rond gelopen en besloten nog maar éven naar de Grote supermarkt te gaan om o.a. bakspullen in te slaan. Nou ik kan je verzekeren dat we dat gedaan hebben. Toen zagen wij daar drakeneieren liggen met schubben en al:
Ik had ze ooit eens bij de Hanos gezien, maar verder geen idee van hoe en wat. Dús heb ik er één gekocht. Het heet officieel Pitahaya, maar ook wel dragonfruit (=drakenvrucht), strawberry pear of cactusfruit genoemd. Het is dan ook een vrucht van een cactus en kan rood of geel zijn. Hij bevat veel anti-oxidanten, calcium en vezels, maar teveel ervan werkt laxerend. Nou ja wij hadden er maar één dus dat kon geen kwaad. Je weet nooit wat je van binnen aantreft in een drakenvrucht, en dat werd een leuke verrassing.
Nou dat ziet er toch fantastisch uit!!! Een rode drakenvrucht kan wit óf rood vruchtvlees hebben en zit vol met kleine zwarte pitjes. En de gele vruchten hebben altijd wit vruchtvlees.
De schil kan je niet eten en het vruchtvlees kan je er zo uitscheppen met een lepeltje. En dan natuurlijk de smaak, ook niet onbelangrijk. Uhm, tja, eigenlijk smaakt het een beetje naar heel licht zoete komkommer. Niet verwonderlijk omdat ik later op internet las dat de vrucht 
voor 90 % uit water bestaat. Kortom niet vies, maar ook niet extreem lekker, wat je toch stiekem verwacht van zo'n tropisch ding. We hebben er allemaal van geproefd en de rest heb ik gebruikt als garnering bij ons ijsdessert, wat ik in een latere post zal laten zien.
Lekker om er weer eens een dagje uit te zijn...er is altijd maar één probleem, wat steevast terugkeert. Als je thuis bent en je voor de zoveelste keer denkt: "Waar laat ik alles nu weer?????"
450 g appels
wat citroensap
185 g zachte boter
165 g fijne suiker
2 eieren
335 g zelfrijzend bakmeel
180 ml melk
topping
100 g bloem
3 tl kaneelpoeder
60 g boter in stukjes
75 g bruine suiker
Vet een bakvorm in van ± 23 x 23 cm. Leg er bakpapier in wat aan twee kanten uitsteekt, zodat je de cake er later makkelijker uit kan tillen.
Topping
Snijd de boter in kleine stukjes en maak de kruimeltopping door alle ingrediënten in een keukenmachine of met de vingers tot een kruimelig geheel te mengen. 
Schil en haal het klokhuis uit de appels en snijd ze in dunne schijfjes. Besprenkel ze met wat citroensap zodat ze niet verkleuren.
Beslag
Klop de boter met de suiker tot een luchtige massa. Voeg één voor één de eieren toe en klop steeds goed door. Daarna afwisselend melk en bloem erdoor roeren. Doe 2/3 van het beslag in de vorm en strijk het glad. Leg de appelschijfjes erop en daarna de rest van het beslag.
Doe hier bovenop het kruimellaagje en bak het geheel in de voorverwarmde oven op 180ºC ongeveer 1 uur. Kijk met een satéprikker of het deeg gaar is.
Salsa Tonnata
1 (klein) blikje tonijn op olie
4 ansjovisfilets
4 flinke eetlepels mayonaise
2 el kappertjes
1 klein knoflookteentje
rasp van 1/2 citroen
2 el vers citroensap
Giet de een deel (± 1/3) van de olie uit het tonijnblikje weg. Doe dan alle ingrediënten in een keukenmachine of blender en maal ongeveer 2 minuten tot het fijn is. Eventueel af en toe de zijkanten schoonschrapen.
KLAAR! Nou als dat niet snel is, weet ik het niet meer.
Doe het is een klein kommetje en serveer met toast of rauwe groente als hapje bij de borrel of als aperitief.
TIP:Natuurlijk prima van te voren te maken, dan gaan de smaken nog meer samen. Wel in de koelkast bewaren en voor gebruik even op kamertemperatuur laten komen.
(Bewerkt naar recept van M. Scicolone)
Ook ik ben me te buiten gegaan aan het bakken van kerststollen, zoals je op de foto kan zien. Ik voelde me vandaag goed en ik ben er tegen aan gegaan. Een recept geef ik niet, daarvoor verwijs ik je graag naar de blog van Arden, daar kan je er van alles over vinden. Ik heb trouwens niet eens een echt recept gebruikt, maar gewoon een zoet basisdeeg gemaakt. Maar toch wil ik die hier uit de oven kwamen toch gewoon even laten zien. 
Ik gebruik altijd veel vulling, hetzelfde gewicht als ik aan meel gebruik. (geen idee waarom trouwens, maar deze foto krijg ik niet goed op z'n kant) Eens kijken of ik nog kan opsommen wat er allemaal in zit: gele en bruine rozijnen, dadels, vijgen, meloen, ananas en papaya, appeltjes, mango, amandelen, pistaches, abrikozen, krenten en cranberries. Ik dacht dat dat het was...maar ik kan er nog wel één vergeten zijn. En dan natuurlijk zo'n lekkere rol amandelspijs erin en daar een rij amarenenkersen op. Nou ja reken maar dat dat lekker is!
Nou vraag je je misschien af hoeveel mensen hier wonen en waarom ik wel 5 stollen heb gemaakt. Ik moet eerlijk zeggen dat we er geen moeite mee zouden hebben om ze allemaal zelf weg te werken...maar dat zou toch te veel van het goede zijn.
Eén gaat er in de diepvries, één is om deze week op te eten en drie mensen maken we morgen blij, want het zijn altijd succesnummers om weg te geven. Dus houdt de deurbel maar in de gaten, want je weet maar nooit wie er langs komt..... :D
Snijd de abrikozen klein en doe alles in een pannetje en laat het sudderen tot het een stroperig mengsel is. Als het te stijf is kan je naar smaak nog wat water of Gran Marnier toevoegen. Laat het iets afkoelen en pureer het in de keukenmachine of blender.
Elk jaar bak ik een zo traditioneel mogelijk kerstbrood uit Italië. De Panettone uit Milaan en de stervormige pandoro uit Verona heb ik afgelopen jaren gemaakt. Dit jaar een brood uit Genua. Het is van oorsprong een laag brood en lijkt dus niet op de luchtige broden zoals de Panettone of Pandoro. Maar omdat de mensen dat tegenwoordig wel lekker vinden, is er nu naast de lage, ook een hogere en luchtige versie van het brood uit Genua. Maar zoals gezegd heb ik geprobeerd de versie afkomstig uit de Middeleeuwen na te bakken. Natuurlijk is het gebruik van droge gist niet Middeleeuws, maar goed je moet het soms niet te moeilijk maken, het gaat om de smaak! Het brood werd/wordt met kerst op een bed van laurierbladeren gepresenteerd en volgens de traditie werd het eerste stukje afgesneden door het jongste lid van de familie. Die wikkelde het in een servet en gaf het aan de eerste arme persoon die langs kwam, voordat de rest aangesneden mocht worden. Toch een mooie gedachte.
voordeeg:
*Marsala is een zeer bekende wijn afkomstig uit Sicilië. Alleen de druiven die in het gebied geoogst worden rondom de stad Marsala mogen gebruikt worden om deze wijn te maken. Het procédé is ruim 100 jaar oud. Marsala is een versterkte wijn, dat betekent dat ze er alcohol aan toevoegen om een percentage van minimaal 17% te bereiken. Aan zoete soorten wordt ook wel geconcentreerd druivensap toegevoegd. Er zijn verschillende typen Marsala. Hier is met name de "fine" te koop, die vooral gebruikt wordt voor koken en bakken. 
